Τι συμβαίνει όταν πεθαίνουμε;


4 Θεωρίες προσπαθούν να απαντήσουν στο ύστατο ερώτημα

Παρά τα γιγάντια άλματα που έχουν γίνει από την επιστήμη στις τελευταίες δεκαετίες, απομένει να αναδυθεί μια περιεκτική εξήγηση για το τι ακριβώς μας συμβαίνει όταν πεθαίνουμε. Ταυτόχρονα, περισσότερη έρευνα από ποτέ άλλοτε έχει γίνει σχετικά με τις επιθανάτιες εμπειρίες, αυτές τις προσωρινές, σχεδόν υπερφυσικές εμπειρίες που έχουν αναφέρει εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ότι τις έχουν νιώσει στις όχθες του θανάτου. Αυτός ο σχεδόν οξύμωρος συνδυασμός προόδου και έλλειψής της έχει ως συνέπεια την εμφάνιση τα τελευταία χρόνια μιας ποικιλίας θεωριών. Παρακάτω παρουσιάζεται μια γρήγορη ματιά για κάποιες από αυτές.

Υπάρχει μεταθανάτιος ζωή

Ο Δρ. Eben Alexander υπήρξε νευροχειρούργος και καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ για 25 χρόνια. Το 2008, αντιμετώπισε μια εξαιρετικά σπάνια μορφή βακτηριακής μηνιγγίτιδας και έπεσε σε βαθύ κόμμα.
Μετά από επτά ημέρες που είχε πρακτικά εγκεφαλικό θάνατο, ο Δρ. Alexander συνήλθε από το κόμμα, πραγματικά άθικτος. Οι αναμνήσεις του από το κόμμα ποικίλουν από ένα όραμα ενός σκοτεινού καφέ μέχρι ένα ταξίδι μέσα από τον 'πυρήνα', όπου αντιμετώπισε τη θέα του θεού. Όταν ξύπνησε είχε συνειδητοποιήσει πως υπήρχε μια άλλου είδους ύπαρξη πέρα από αυτή που ήξερε και μελετούσε.
Οι περισσότεροι επιστήμονες θεωρούν ότι «όταν ο εγκέφαλος πεθαίνει, αυτό συμβαίνει και στο νου ή ψυχή ή εαυτό». Αλλά η εμπειρία του Δρ. Alexander δείχνει ότι αυτό δεν είναι όλη η αλήθεια, πώς είναι δυνατόν να πεθαίνει η ψυχή μαζί με τον εγκέφαλο όταν τη στιγμή που κάποιος είναι εγκεφαλικά νεκρός έχει μια πλούσια πνευματική εμπειρία; 

Ο νους μπορεί να λειτουργήσει χωρίς το φυσικό σώμα

Ο Δρ. Bruce Greyson, ψυχίατρος στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, είναι ένας από τους σημαντικότερους ειδικούς στις επιθανάτιες εμπειρίες, έχοντας μελετήσει πάνω από 100 περιπτώσεις επεισοδίων κοντά στο θάνατο. Από τη δουλειά του έμαθε ότι αρκετοί ασθενείς αφηγούνται τη βίωση ενός αισθήματος ειρήνης, αγάπης και αίσθησης αποχώρησης από το φυσικό σώμα. Κάποιες φορές υπήρχαν ακόμα και συναντήσεις με θεότητες ή με αποθανόντα αγαπημένα πρόσωπα.
Αν και οι περισσότεροι επιστήμονες αποπέμπουν τέτοιες 'εμπειρίες' ως τίποτε περισσότερο από ψευδαισθήσεις που πυροδοτούνται όταν ο εγκέφαλος βρίσκεται κάτω από φοβερή πίεση, ο Greyson πιστεύει ότι αυτές οι επιθανάτιες εμπειρίες υποδηλώνουν ότι ο νους μπορεί στην πραγματικότητα να λειτουργήσει χωρίς το φυσικό σώμα. Όπως και ο Δρ. Alexander, λέει ότι αυτή η 'απίστευτα φωτεινή' εμπειρία συμβαίνει συχνά όταν ο εγκέφαλος κλινικά δεν λειτουργεί. 


 Δεν πεθαίνουμε ποτέ πραγματικά

Ο Robert Lanza, ο επιστήμονας που ανέπτυξε τη θεωρία του Βιοκεντρισμού (Biocentrism), ισχυρίζεται ότι εφόσον ο χώρος και ο χρόνος υπάρχουν μονάχα ως εργαλεία για να καταλαβαίνουμε τον κόσμο γύρω μας, χωρίς τη συνείδηση ο χώρος και ο χρόνος δεν υπάρχει και συνεπώς στην πραγματικότητα ποτέ δεν πεθαίνουμε. Χωρίς την στερεά ύπαρξη του χρόνου, μπορεί να πάρει κανείς οποιαδήποτε στιγμή του χρόνου, είτε το παρελθόν είτε το μέλλον, ως το νέο πλαίσιο αναφοράς. «Ο θάνατος είναι μια επανεκκίνηση που οδηγεί σε όλες τις λανθάνουσες δυνατότητες».
Οι ιδέες αυτές του Lanza είναι στενά δεμένες με τη θεωρία που έχει εισηγηθεί, σύμφωνα με την οποία, η ζωή και η βιολογία είναι κεντρικές έννοιες στην ύπαρξη, στην πραγματικότητα και στον κόσμο και αυτό που συμβαίνει είναι ότι η ζωή δημιουργεί το σύμπαν και όχι το σύμπαν τη ζωή. Σύμφωνα με τον Βιοκεντρισμό, οι σύγχρονες θεωρίες για τον φυσικό κόσμο δεν λειτουργούν και δεν θα μπορέσουν να λειτουργήσουν εάν δεν εξηγήσουν πλήρως τη ζωή και τη συνείδηση. 

Δε συμβαίνει τίποτε το 'φανταστικό'

Σαν πολλούς από την επιστημονική κοινότητα, ο Δρ. Wendy Wright, νευρολόγος από το Πανεπιστήμιο Emory, πιστεύει ότι οι επιθανάτιες εμπειρίες είναι καθαρά ένα αποτέλεσμα της απελευθέρωσης ενδορφίνης στον εγκέφαλο. «Έτσι όταν απελευθερώνονται αυτές οι χημικές ουσίες, αυτά τα διαφορετικά είδη φαινομένων μπορούν να συμβούν: ένα άτομο μπορεί να δει ένα φως, ή να βιώσει μια αίσθηση ειρήνης ή ηρεμίας. Να νιώσουν ότι περιβάλλονται από αγαπημένα πρόσωπα.» Τέτοια οράματα, αν και εν δυνάμει ανακουφιστικά για το άτομο, δεν είναι τίποτε περισσότερο από κόλπα του εγκεφάλου, σύμφωνα με τον Δρ. Wright.

Χειραγώγηση του λαού


  • Δεν είναι τυχαίο, ότι για χρόνια τώρα, παραμονές λήψης σημαντικών αποφάσεων για το μέλλον του λαού, κάποια βόμβα θα σκάσει ή θα την προλάβουν την τελευταία στιγμή
Δεν γνωρίζω αν οι μέθοδοι χειραγώγησης του ελληνικού λαού, που ακολουθούνται σήμερα, είναι προϊόντα συμβουλών αλλοδαπών ή ιθαγενών «ινστρουχτόρων», σίγουρο όμως είναι πως σε πολλά σημεία κρίνονται επιτυχείς. Το αποτέλεσμα είναι να βρισκόμαστε σε πλήρη σύγχυση.

Είχαμε γράψει παλαιότερο σημείωμα με τίτλο «ξέρουμε τι δεν θέλουμε, αλλά δεν ξέρουμε τι θέλουμε». Αρκούμαστε στην άρνηση των Μνημονίων και την απομάκρυνση των εκπροσώπων των δανειστών μας, αλλά μέχρι σήμερα κανείς δεν πρότεινε κάτι συγκεκριμένο, ως προς το τι θα συμβεί μετά. Μόνον το κομμουνιστικό κόμμα παρουσίασε πρόταση, για ίδρυση σοβιετικού κράτους. Κανένα άλλο κόμμα ή φορέας.

Και καταντούμε θύματα οικονομολόγων και οικονομολογούντων, οι οποίοι εκφράζουν προσωπικές απόψεις ταυτισμένες με το ιδεολογικοπολιτικό τους πιστεύω, καλυμμένες με τον μανδύα των ειδικών, φερόντων ακαδημαϊκούς τίτλους. Όμως, όσοι είναι οι οικονομολόγοι στην Ελλάδα, τόσες είναι και οι απόψεις. Η οικονομία -φυσικά και η πολιτική- δεν είναι θετική επιστήμη ώστε τα συμπεράσματά της να είναι έγκυρα διότι δοκιμάστηκαν σε εργαστήριο -που και σ’ αυτήν την περίπτωση υπάρχουν αμφιβολίες- αλλά στηρίζεται σε λογικά δεδομένα.

Εδώ βρίσκεται και ο κίνδυνος. Πόσοι από όσους εκφέρουν απόψεις ή γνώμες, είναι σε θέση να γνωρίζει τι σχεδιάζουν στα γραφεία τους οι δανειστές μας; Ποιος είναι βέβαιος, ότι οι δημοσιευμένες πληροφορίες είναι έγκυρες, ώστε επ’ αυτών να γίνουν λογικές αναλύσεις και στη συνέχεια να υπάρξουν σωστές προτάσεις; Οι δανειστές μας δεν είναι αυτοί που το 2009 διαβεβαίωναν την υφήλιο ότι η ελληνική οικονομία έχει σταθερές βάσεις, ενώ ένα χρόνο μετά, οι ίδιοι μας έστειλαν στο ΔΝΤ;
Οδηγούμαστε λοιπόν σε σύγχυση, προκειμένου να μας περάσουν τα μηνύματα που θέλουν. Η πλέον χρησιμοποιούμενη μέθοδος είναι η αγαπημένη του Γκαίμπελς. Με διαρροή ανώνυμων πληροφοριών, δημιουργείται για το μέτρο που πρόκειται να ληφθεί η πλέον άσχημη εικόνα στο κοινό, ώστε όταν αυτό ανακοινωθεί επίσημα -με σαφώς μικρότερες επιπτώσεις- ο λαός να νιώσει ανακούφιση. Όταν φερ’ ειπείν πρόκειται να αυξηθεί η τιμή των εισιτηρίων κατά 20 λεπτά, θα βομβαρδιστούμε με πληροφορίες ότι η αύξηση θα είναι κατά πολύ μεγαλύτερη. Όταν ανακοινωθεί η επίσημη, θα νομίσουμε ότι έχουμε και κέρδος.

Αυτό όμως που βλέπουμε ιδιαίτερα στις μέρες μας είναι ο αποπροσανατολισμός. Η απόσπαση δηλαδή της προσοχής μας, όχι στο κύριο γεγονός, αλλά σε άλλο ήσσονος σημασίας. Με κατακλυσμό πληροφοριών που δεν είναι τόσο σημαντικές, μας αιχμαλωτίζουν σε θέματα δευτερεύοντα, απασχολούμαστε με αυτά, και μας διαφεύγει το κύριο.

Ακριβώς τις ημέρες που έπρεπε να στρέψουμε την προσοχή μας στην ψήφιση του εφαρμοστικού του Μνημονίου νόμου, ο ελληνικός λαός συζητούσε νυχθημερόν το θέμα της μεταφοράς ενός εκατομμυρίου ευρώ από Έλληνα βουλευτή σε Τράπεζα του εξωτερικού. Σοβαρό το θέμα, αλλά θα μπορούσε να περιμένει δυο-τρεις μέρες για να βγει στον αέρα. Βγήκε όμως την κατάλληλη στιγμή, ανεξάρτητα τελικά από το γεγονός ότι ήταν σαπουνόφουσκα.

Ίσως δεν είναι τυχαίο, ότι για χρόνια τώρα, παραμονές λήψης σημαντικών αποφάσεων για το μέλλον του λαού, κάποια βόμβα θα σκάσει ή θα την προλάβουν την τελευταία στιγμή. Δεν υποστηρίζω ότι όλες οι τρομοκρατικές ενέργειες είναι ιμιτασιόν, αλλά έχω πολλές αμφιβολίες για εκείνες τουλάχιστον που δεν συλλαμβάνονται οι δράστες τους, έστω και μετά από παρέλευση χρόνου.

Οι «ινστρούχτορες» εκμεταλλεύονται στο έπακρον το γεγονός, ότι ο ελληνικός λαός φύσει συναισθηματικός υπόκειται εύκολα σε παραπλάνηση. Η χρήση του συναισθήματος αποτελεί παμπάλαιο μέθοδο προκειμένου να προκληθεί σύγχυση στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Και τότε είναι εύκολο να εμφυτευτούν στο υποσυνείδητο ιδέες, προσδοκίες, φόβοι, αλλά και να οδηγηθούν οι μάζες σε συγκεκριμένες συμπεριφορές, οι οποίες υπηρετούν τα σχέδια του Συστήματος. Και πολλοί, θα νομίζουν ότι το πολεμούν.
ΠΗΓΗ

Τηλε-οπτική Υποταγή


 Το πάλαι ποτέ κουτί με τις ασπρόμαυρες,πολλές φορές χιονισμένες εικόνες εξελίχθηκε με το πέρασμα των χρόνων και έγινε η λεπτή, ψηφιακού σήματος οθόνη που αναμεταδίδει ανελλιπώς και αδειαλείπτως οπτικοακουστικό υλικό ψυχαγωγίας προς τα μάτια των Τηλε-Θεατών! Η εξέλιξή αυτή επήλθε με την παράλληλη εξέλιξη των Ανθρώπων,που είχαν απορροφηθεί μέχρι προ μικρού χρονικού διαστήματος εξ’ολοκλήρου στην περίοδο της Καταναλωτικής Ευεξίας και της θεοποίησης του Υλισμού! 

Τότε, μόλις 2-3 χρόνια πριν, το τηλεοπτικό πανδαιμόνιο επαναλάμβανε spots, εκπομπές, shows που σχεδόν κατ’αποκλειστικότητα είχαν να κάνουν με την πλουσιοπάροχη ζωή του Μέσου ανθρώπου, τα νέα, πιό ακριβά και πιό lux προιόντα που θα κάνουν την καθημερινότητά μας να μοιάζει με εκείνη ενός Βασιλιά! Και έτσι ξαφνικά, η φούσκα έσκασε, πετώντας την βρωμιά που κρυβόταν πίσω από τα λούσα στα ανυποψίαστα πρόσωπα των ανυποψίαστων τηλεθεατών! Και η στροφή 180 μοιρών της καθημερινότητάς μας έγινε παράλληλα με την στροφή της Τηλε- Όρασης!

Πλέον, η οθόνη καθαρή από «παράσιτα», μας μεταδίδει ψηφιακά την μιζέρια που έχει ξεκινήσει να περιβάλλει την ανθρωπότητα, διαφημίζοντας με κάθε τρόπο την Κρίση. Τώρα, την θέση της Χλιδής έχει αντικαταστήσει η Λιτότητα, την θέση του Ευκατάστατου μεσοαστού ο άστεγος, την θέση του «αγόρασε» η «αλληλεγγύη» της Εκκλησίας και των κοινωνικών φορέων. Θα μου πείτε, τι σχέση έχει ένα τέτοιο κείμενο σε μία ιστοσελίδα που έχει να κάνει με την Πνευματική αναζήτηση; Η απάντηση είναι πως όλα τα παραπάνω έχουν άμεσα να κάνουν με την υπέρτατη υποδούλωση! Του νου, του σώματος, της ανθρώπινης συνειδητότητας! Εδώ έρχεται ένα ερώτημα να βασανίσει το μυαλό μας.
Είναι η τηλεόραση που προσαρμόζεται στις ζωές μας, ή οι ζωές μας προσαρμόζονται στην Τηλεόραση; Πολύ φοβάμαι, δίχως εν γένει να υιοθετώ τόσο συνωμοσιολογικές απόψεις, πως το δεύτερο μάλλον ισχύει. Θα εξηγήσω παρακάτω.

Οπτικός Προγραμματισμός 

Ένας ωραίος τίτλος μιας διαδικασίας που λειτουργεί απευθείας στο υποσυνείδητο του μέσου καταναλωτή-θεατή-τηλεθεατή,και δρα εισχωρώντας πληροφορίες και δεδομένα που θα συμβούν στο άμεσο μέλλον, καθιστώντας λογική την μετάλλαξη της καθημερινότητας η του όποιου ζητήματος προωθείται από τους συμμετέχοντες! Πρόσφατα, σε κάποιο διαφημιστικό της Vodafone εμφανίστηκαν πίσω από το προσκύνιο 2 σημαίες που ήταν σχεδόν αδύνατο να παρατηρηθούν κατά την διάρκεια του Spot.

Πρώτη, η σημαία της Ανεξάρτητης κρήτης, και η δεύτερη των Νήσων Μάρσαλ. Η σκοπιμότητα της ύπαρξης των σημαίων στο σποτ δεν θα μας απασχολήσει, μα όποιος θέλει να αναζητήσει τους λόγους,  τις υποθέσεις σχετικά είτε να αναζητήσει στο google το θέμα. Ακόμη πιο πρόσφατα, παρακολουθήσαμε το spot του υπουργείου Υγείας σχετικά με τα γενόσημα φάρμακα, που διχάζει τον πολιτικό κόσμο της Ελλάδας και ακούσαμε τον Υπουργό να τονίζει πως δημιούργησε το spot για να πείσει την κοινή γνώμη για την χρησιμότητα του σχεδίου. Αυτά τα δύο παραδείγματα, μα και χιλιάδες άλλα, πείθουν πως τελικά η ζωή μας είναι αυτή που προσαρμόζεται στις τάσεις που φέρνει η τηλε-όραση στην καθημερινότητά μας.

Έτσι, δεν μπορώ παρά να επαναφέρω στο μυαλό μου τις μικρές γνώσεις που έλαβα κατά την διάρκεια των γραφιστικών μου σπουδών σχετικά με την χρωματολογία και την διαφήμιση. Σε αυτά τα υποτυπώδη μαθήματα αναφερόταν η χρηστικότητα του οπτικού υλικού, του εκάστοτε χρώματος στην ψυχοσύνθεση και το υποσυνείδητο του υποψήφιου πελάτη. Αναλογιζόμενος πως έκανα μονάχα μία πολύ μικρή περίληψη του ζητήματος στην σχολή, μπορώ εύκολα να κατανοήσω Το μεγαλείο της επιστήμης Του Οπτικού προγραμματισμού που χαλιναγωγεί, εξαγριώνει, αποπροσανατολίζει ή προσανατολίζει αναλόγως ενός γενικότερου Σχεδίου που έχει χαραχτεί δίχως να γνωρίζουμε τίποτα!

Κλείνοντας την αναφορά μου στο ζήτημα της Τηλε-οπτικής υποταγής, θα αναφέρω περιληπτικά ένα hint που είχα διαβάσει κάποτε από τον Γ.Μπαλάνο: « Το παρασκήνιο είναι πολύ σημαντικότερο από το προσκήνιο. Είναι η διαδικασία μεταστροφής της συνηθισμένης όρασης,προς πράγματα που βρίσκονται εκεί και δρουν παρασκηνιακά μπροστά στα μάτια μας δίχως να καταφέρνουμε να τα δούμε. Εστιάστε την όρασή σας σε αυτά που συμβαίνουν πίσω και πέρα από την κύρια σκηνή. Έτσι ίσως να καταφέρετε να αναγνωρίσετε τα “μηνύματα”…»  πηγη

μεγάλο πέος

Μαρτυρίες γυναικών για το μέγεθος του πέους



Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι το μέγεθος του πέους είναι μία από τις μεγαλύτερες ανησυχίες των αντρών σήμερα. Όχι μόνο ανησυχεί εμάς και εσένα, είναι ένα από τα πιο συζητημένα θέματα ανάμεσα σε γυναίκες σε ολόκληρο τον κόσμο, σε γυναικείες συζητήσεις. Είναι το θέμα που συνήθως ξεκινά με ''το μέγεθος δεν έχει σημασία'' ή ''δεν είναι το μέγεθος του πλοίου, είναι η κίνηση του ωκεανού'' αλλά η πραγματικότητα είναι καθαρή και εντελώς αντίθετη, γιατί το μέγεθος μετράει πολύ.

Κανονικά οι γυναίκες λένε ότι το μέγεθος δεν έχει σημασία για να είναι ευγενικές επειδή όταν οι λέξεις γίνονται πράξεις και οι σκέψεις πραγματικότητα, οι γυναίκες προτιμούν ένα μεγαλύτερο πέος. Υπάρχουν πολλοί λόγοι γιατί οι γυναίκες επιλέγουν άντρες με μεγάλα πέη, αλλά η κύρια εξήγηση είναι απλή. Οι γυναίκες απολαμβάνουν έντονες σεξουαλικές επαφές στο κρεβάτι. Αυτές οι έντονες επαφές προξενούνται από την διέγερση των τοιχωμάτων του αιδοίου, όπου χιλιάδες νεύρα προκαλούν ευχαρίστηση στο μυαλό. Η κλειτορίδα της γυναίκας είναι γεμάτη με αυτές τις νευρικές απολήξεις επίσης.


Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι άντρες με μικρά πέη ή πέη μέσου μεγέθους δεν μπορούν να ευχαριστήσουν τους συντρόφους τους και να έχουν καλές σχέσεις. Γεγονός είναι ότι αν μια γυναίκα μπορούσε να διαλέξει μεταξύ δυο παρόμοιων αντρών, θα διάλεγε αυτόν με το μεγαλύτερο πέος. Επίσης, άντρες με μεγαλύτερο πέος έχουν αυξημένη αυτοπεποίθηση και πάντα καταφέρνουν να ευχαριστούν τους συντρόφους τους. Η εμφανισιακά έλξη του πέους είναι ο σημαντικότερος παράγοντας στην αρχή μιας σχέσης!

Όπως δεν είναι το ίδιο να είσαι όμορφος ή άσχημος, ψηλός ή αδύνατος, δυνατός ή αδύναμος, έτσι δεν είναι το ίδιο να γδυθείς μπροστά στον σύντροφό σου, με ένα μεγάλο δυνατό πέος σε σύγκριση με ένα μικρό. Όχι μόνο θα νιώσει την διαφορά στην διείσδυση, αλλά τα μεγαλύτερα πέη δημιουργούν ένα οπτικό εφέ, που σε μερικές περιπτώσεις οδηγεί σε μεγαλύτερη διέγερση σε γυναίκες.

Ευτυχώς, στην αγορά υπάρχουν θεραπείες και μέθοδοι που οδηγούν σε σημαντικές βελτιώσεις στο πέος σας, όπως το μήκος, πάχος και δύναμη. Ο οδηγός μας είναι φτιαγμένος για άντρες με κάθε μέγεθος πέους, που θέλουν να αυξήσουν τον ανδρισμό τους και να επιτύχουν ικανοποιητικές σεξουαλικές επαφές με τους συντρόφους τους. Για αυτούς παρουσιάζουμε διάφορα προϊόντα που μπορούν να τους βοηθήσουν να αποκτήσουν μεγαλύτερο και δυνατότερο πέος χωρίς να χρειαστεί επέμβαση. Διαβάστε προσεκτικά τις πληροφορίες που σας προσφέρουμε και αποφασίστε μόνοι σας.

Θέλετε να μάθετε τι λένε οι γυναίκες?
“Μόλις χώρισα με το αγόρι μου μετά από σχέση δύο ετών και δεν μου άφησε άλλη επιλογή παρά να συνεχίσω να ψάχνω για τον ιδανικό άντρα. Το αγόρι μου είχε μέσο μέγεθος πέους στο πάχος, και περίπου 12 εκατοστά σε μήκος. Το σεξ ήταν πάντα καλό. Ήμουν μια από αυτές που πίστευαν ότι το μέγεθος δεν έχει σημασία σε μια σχέση. Αλλά τελευταία κοιμήθηκα με έναν άντρα που έιχε ενα τρομερά μεγάλο πέος και είδα πραγματικά την διαφορά. Ουαου! Ήταν σαν το σεξ να ήταν πολύ πιο έντονο και άγριο. Ποτέ πριν δεν είχα τέτοια ευχαρίστηση σε μια σεξουαλική επαφή.”

Μαρία

"Λυπάμαι που το λέω, αλλά νιώθω απαίσια όταν έχω σεξουαλικές επαφές με άντρες που είναι κάτω του μετρίου, ξέρετε που"

Ροζα

"Λυπάμαι αγόρια, αλλά το μέγεθος έχει σημασία. Όχι απαραίτητα το μήκος, αλλά το πάχος. Εμείς οι γυναίκες λατρεύουμε τα μεγάλα πέη. Και είναι ακόμα καλύτερο στον στοματικό έρωτα"

Μ. Τ.

"Κατά την άποψή μου, το μέγεθος του πέους ενός άντρα δεν είναι το πιο σημαντικό πράγμα σε μια σχέση. Αλλά αν μπορούσα να διαλέξω, θα διάλεγα ένα μεγαλύτερο πέος. Είναι σημαντικός παράγοντας για τις περισσότερες από μας γιατί πραγματικά απολαμβάνουμε έντονες σεξουαλικές επαφές.”

(Σιντυ)

“Για εμένα είναι γεγονός ότι άντρες με μεγάλο πέος μπορούν να ευχαριστήσουν καλύτερα από άντρες με μικρό πέος. Ειδικά αν είναι χοντρό ή αδύνατο.”

(Ρεβέκκα.)

"Μου αρέσουν οι άντρες με πέος μεγαλύτερο απο 17 εκατοστά…!"

(Ελσα)