Σοκ: 150.000 εκτρώσεις τον χρόνο στην Ελλάδα!


Η 26η Σεπτεμβρίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Αντισύλληψης. Η ημέρα αυτή είναι «αφιερωμένη» στο δικαίωμα της γυναίκας να κάνει παιδί, όποτε η ίδια αποφασίσει ότι είναι έτοιμη για την ανατροφή του.
Η ανάγκη λήψης αντισυλληπτικών μέτρων είναι απαραίτητη στις περιπτώσεις που μια εγκυμοσύνη είναι ανεπιθύμητη, προκειμένου να αποφεύγονται δυσάρεστες συνέπειες, όπως η έκτρωση.
Στην χώρα μας, παρόλο που έχουν μειωθεί οι εκτρώσεις κατά 25%, παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, καθώς κάθε χρόνο καταγράφονται 150.000 εκτρώσεις. Παγκοσμίως, οι κυήσεις που είναι ανεπιθύμητες φτάνουν τα 75 εκατομμύρια. Από αυτές 45 εκατομμύρια οδηγούνται στην έκτρωση, ενώ 20 εκατομμύρια γίνονται κάτω από μη ασφαλείς συνθήκες.
Τέλος, περίπου 585 χιλιάδες γυναίκες πεθαίνουν κάθε χρόνο από επιπλοκές στην εγκυμοσύνη, ενώ οι μισοί από αυτούς τους θανάτους θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί εάν υπήρχαν διαθέσιμες και επαρκείς υπηρεσίες με μέσα αντισύλληψης.

Τραγικές φωτογραφίες που ανεβάζουν οι γυναίκες στο ίντερνετ! 2



για μεγάλα ψώνια!!!
Ψάξαμε, βρήκαμε,μείναμε(στο τόπο από αυτά που είδαμε). των τραγικών φωτογραφιών που ανεβάζουν οι γυναίκες στο ίντερνετ θα σας βάλει σε σκέψεις...Κουράγιο...Στις υπόλοιπες κοπέλες που δεν έχουν φτάσει σε αυτό το σημείο παράδειγμα προς αποφυγή.























































«Γενιά των 592 λέξεων...»


Πολλά χρόνια τώρα, από τότε που ανακάλυψα το internet, άρχισα να καταλαβαίνω από το τι αποτελείται ο κόσμος, σε μεγάλο ποσοστό! Χλιαρά πλάσματα, με καθόλου σκέψη, δυσκολία στην έκφραση, φόβο στην ζωή, αγένεια στην καθημερινότητα...
 
μίσος στον πλανήτη που τα φιλοξενεί, άγρια βλέμματα στην αλήθεια, δολοφονίες επιθυμιών, παρέα με σαχλοτράγουδα, διασκεδάζοντας τον θάνατο του πρωινού τους και φυσικά εκτός των άλλων, φτύσιμο κατάμουτρα στο παρελθόν, παρόν και μέλλον τους.

Το να γράφεις Greeklish και όχι την μητρική σου γλώσσα (Ελληνικά) είναι σα να μην καμαρώνεις 2 σπουδαίους γονείς. Τους γονείς σου! Tα πιτσιρίκια (κάθε ηλικίας) στο διαδίκτυο, που δεν σέβονται την γλώσσα που μαθαίνουν στο Γυμνάσιο, κάποια στιγμή η ίδια η γλώσσα, θα τα εκδικηθεί εν ψυχρώ! Για την ώρα εκδικείται τους γονείς τους, αλλά δεν το έχουν καταλάβει, ότι είναι συνένοχα σε ό,τι συμβαίνει σε αυτούς..
Καταθέτω λίγα λόγια του καθηγητή της Γλωσσολογίας, Γεώργιου Μπαμπινιώτη: «Τα greeklish είναι ο καλύτερος δρόμος αποξένωσης από την εικόνα της λέξης. Δεν είναι απλό εργαλείο η γλώσσα. Είναι ο πολιτισμός μας, είναι η ιστορία μας, είναι η σκέψη μας, είναι η νοοτροπία μας, είναι η ταυτότητά μας. Πάνω απ' όλα η γλώσσα είναι αξία. Οι νέοι θα πληρώσουν ακριβά τα greeklish». Αυτά τα λέω κι εγώ ως "μαύρο πρόβατο" πολλά χρόνια πριν, όταν ανακάλυψα το internet και άρχισα να βλέπω τι συμβαίνει σιγά σιγά..
Φτάσαμε στην γενιά των 592 λέξεων. Τόσες το πολύ, έχουν στο λεξικό τους ταμείο οι νέοι.. Καθημερινά βλέπω εξωφρενικά πράγματα στο Facebook. Να "ανεβάζουν" 8 το πρωί, videoclips με τραγούδια από παρακμιακά καλλιτεχνάκια και να νιώθουν τέτοια χαρά, με το κάθε τραγούδι των 2 στίχων και των 222 επαναλήψεων στο ρεφραίν, λες και πήραν Νόμπελ Λογοτεχνίας. Το δικαίωμα, να μας δείχνουν την ανατροφή και την παιδεία τους κάποιοι, το έχουν.. Αναρωτιέμαι όμως, ποιος τους είπε ότι έχουν το δικαίωμα να ξεφτυλίζουν, παραχαράζουν και κατακερματίζουν μία γλώσσα.

Κάθε λέξη είναι η αφήγηση μιας περιπέτειας. Είναι σαν μια φωτογραφία που είσαι αγκαλιά με τους αγαπημένους παππούδες σου, όταν ήταν εν ζωή! Αναρωτιέμαι αν κάποιος κάψει αυτή την φωτογραφία μπροστά σου, δεν θα νιώσεις πόνο; Έτσι νιώθω εγώ καθημερινά, που βλέπω όχι μόνο να κάνουν οι νέοι παρέα με αυτή την γλωσσική ιεροσυλία που λέγεται Greeklish, αλλά το ότι τα παιδάκια αυτά, έχουν "χαμηλή ευθύνη" και δεν διαφέρουν σχεδόν καθόλου με τα αυτιστικά παιδιά που λατρεύω!

Το κακό δεν είναι να είσαι ένα παιδί με αναπηρία! Το κακό είναι να είσαι αναπηρία, με ένα παιδί (Τον εαυτό σου) που δεν μπορεί να κάνει τίποτα! Εν τω μεταξύ όταν μιλάς για την σημασία της γλώσσας, σε αυτά τα "πιτσιρίκια", σε βρίζουν με τον χειρότερο τρόπο, αλλά μέχρι κι αυτό το κάνουν χάλια! Gamise ta.

Τα ρωτάς γιατί γράφουν Greeklish και σου απαντάνε γεμάτα εξυπνάδα, νομίζοντας ότι θα πάρουν και χειροκρότημα, σαν να έχουν βρει το κρυφό θησαυρό του Αλή Μπαμπά, "γράφω πιο γρήγορα έτσι". Βρε ηλίθιο πλάσμα, από πότε είναι πιο γρήγορο να γράψεις 5 γράμματα αντί 4; Διότι άλλο "ΨΥΧΗ" και άλλο "PSIXI". Άσε που νομίζεις ότι σου έγραψε ψύξη και τους λες και περαστικά! Σε ρωτάει γιατί, καταλαβαίνεις τι παίχθηκε, αλλά τα περαστικά ταιριάζουν και έτσι δεν τα παίρνεις πίσω! "Βολεύουν πολύ, γιατί δε χρειάζεται να γράφεις ολόκληρες τις λέξεις" λένε! Αφού δεν χρειάζεται να κάνουμε κάτι ολόκληρο, τα άτομα τα οποία τους λείπει κάποιο άκρο, πόδι ή χέρι, γιατί τα κοιτάζεις περίεργα στο δρόμο και μου ζητάς να μην κοιτάζω εγώ περίεργα, την ακρωτηριασμένη σου γλώσσα; Απάντα ρε αν έχεις τα kotsia! Βαρέθηκα να βλέπω ανθρώπους σε κηδείες, να θρηνούν, να κλαίνε και να οδύρονται!

Ποιος έκλαψε για μία λέξη που πέθανε; Ποιος έκανε έστω μία κηδεία για μία λέξη; Αν εσάς η πατρίδα σας, είναι οι "καθημερινές κηδείες" που κάνετε, εμένα πατρίδα μου, είναι η γλώσσα μου! Ζω μέσα από αυτή. Την κατοικώ. Είμαι μόνιμος κάτοικός της. Πατρίδα τσέπης. Την παίρνω μαζί μου όπου κι αν είμαι και τώρα είμαι εδώ απεναντί σου, γενιά των 592 λέξεων, να σου χαρίσω τις δικές μου εκατοντάδες.. Πάμε βόλτα σε μία άλλη πατρίδα τώρα. Αγγλία. Ένας Εγγλέζος, δεν θα έγραφε ποτέ "dor" αντί door, ούτε "lav" αντί "love". Αυτό σκέψου τι μπορεί να σημαίνει. Και το καλύτερο στο έχω για το τέλος.

Σήμερα έκανα μία βόλτα σε σχόλια, status και αρκετά άλλα, των διαδικτυακών μου φίλων στο Facebook και γέλασα με την ψυχή μου εκτός του θυμού που συνυπάρχω καθημερινά μαζί του! Ας απολαύσουμε παρέα!

Την λέξη τίποτα, την κάνανε πραγματικά tpt. Την λέξη κύματα, την έκαναν kummata. Δηλαδή εκτός από το χάλια της υπόθεσης, της έβαλε το ανορθόγραφο πλάσμα και ένα μ παραπάνω έτσι για να έχουμε την έναρξη, αν χρειαστεί να γράψουμε malakas. Εδώ βλέπουμε την λέξη χαμένος, xamenos η οποία προφέρεται ξαμένος, που βγαίνει από το ξαναμένος, που είναι αυτός που έχει χαθεί από φωτιά! Τώρα βλέπουμε την λέξη φωνάξεις, fwna3eis η οποία έχει θέμα!

Καταρχήν το ξ, έγινε 3. Που σημαίνει ξέχνα την πολύ γνωστή έκφραση, "πήραμε τα 3" Τώρα θα λες, "πήραμε τα ξ" Και θα εννοείς ταυτόχρονα πήραμε ταξί! Οπότε θα έχεις και το μεταφορικό σου μέσο, ανά πάσα στιγμή! Τώρα θα δούμε μία ολόκληρη πρόταση, που η χρήστρια του Facebook, δημιούργησε μετά από επίπονη μελέτη! "Prin krineis tous allous na krineis tn eafto s". Κάνω μετάφραση, για όσους δεν γνωρίζουν την ξένη γλώσσα! "Πριν κρίνεις τους άλλους, να κρίνεις τον εαυτό σου". Και φυσικά καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για ένα κορίτσι, το οποίο έχει ντοκτορά στην αυτοκριτική! Εδώ βλέπουμε την λέξη Θεός, 8eos η οποία βγαίνει από το Δωδεκάθεο, απλά βλέπεις το 8 επειδή οι άλλοι 4, την έκαναν για μπιλιάρδο! Και τέλος, βλέπουμε την λέξη λάθος, la8os εντελώς λάθος. Ούτε Greeklish δεν είναι άξιοι κάποιοι να γράψουν. Το 8 βέβαια εδώ, δεν έχει μπει τυχαία μια που ξαπλωμένο είναι το άπειρο! 
Και όπως έχει πει & ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, "Δύο πράγματα είναι άπειρα σε αυτόν τον κόσμο, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία και για το σύμπαν δεν είμαι απόλυτα σίγουρος".

«Ζούµε στην εποχή των τεράτων»



Αγανακτισμένος ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος ζητάει λαϊκή εξέγερση

Ο πρωτότοκος γιος του Θόδωρου και της Γιάννας Αγγελοπούλου, Παναγιώτης Αγγελόπουλος, καταγγέλλει σε άρθρο του την οικονομική και κοινωνική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα και που οδήγησε στην απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, δηλώνοντας κατηγορηματικά: «Δεν χρωστάμε, δεν πουλάμε, δεν πληρώνουμε»!

Ο ίδιος μάλιστα, επικαλούμενος την φράση του Αντόνιο Γκράµσι, «Ο παλιός κόσµος πεθαίνει και ο καινούργιος πασχίζει να γεννηθεί. Ζούµε στην εποχή των τεράτων», προβλέπει ένα θερμό, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, φθινόπωρο.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο όπως αυτό δημοσιεύτηκε στις 13/9 στην Athens Voice

«Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΤΕΡΑΤΩΝ»

Στις 25 Μάη ξέσπασε στην πλατεία Συντάγµατος ένα µαζικό πολιτικό κίνηµα αντίστασης και χειραφέτησης, που αποτέλεσε µια κρίσιµη καµπή στον «παρατεταµένο λαϊκό πόλεµο», ο οποίος ξεκίνησε µε την ψήφιση του επαχθούς Μνηµονίου και κλιµακώθηκε µε έντεκα πανεργατικές γενικές απεργίες. 

Στην υπό «κινεζοποίηση» Ελλάδα της διαρκούς λιτότητας και της οικονοµικής εξαθλίωσης, του εργασιακού µεσαίωνα και της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας, το κίνηµα των πλατειών εξέφρασε τη διάρρηξη των παγιωµένων σχέσεων αντιπροσώπευσης και των αστικών κοινωνικών συµµαχιών, µεταµορφώνοντας την κρίση από οικονοµική σε πολιτική. Kαθοριστικής σηµασίας στοιχείο, συµβάλλον και στην αντιφατικότητα του κινήµατος, υπήρξε η συµµετοχή χιλιάδων ψηφοφόρων του πελατειακού δικοµµατισµού, ορµώµενων από τη δυσαρέσκεια και την απόγνωση απέναντι στην πολιτική αφαίµαξης της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Ο µαχητικός Ιούνιος, κατά τον οποίο εξαπλώθηκε σε δεκάδες πλατείες της χώρας ο δηµοκρατικός θεσµός της λαϊκής συνέλευσης, χαρακτηρίστηκε από γοργές εξελίξεις όσον αφορά στην ιδεολογική ταυτότητα του κινήµατος των «Αγανακτισµένων». 

Οι πρώτες µέρες της κινητοποίησης, όταν αυτή αγκαλιάστηκε από τα αντιδραστικά ΜΜΕ, σηµαδεύτηκαν από έντονη εχθρότητα απέναντι στην παρέµβαση κοινωνικών συλλογικοτήτων και οργανωµένων µορφών ταξικής πάλης (κόµµατα, συνδικάτα). Σύντοµα, όµως, αποδείχτηκε ότι για να αγωνιστούµε µε το σύνθηµα «δεν φεύγουµε αν δεν φύγουν κυβέρνηση, τρόικα, χρέος», έπρεπε το κίνηµα να ριζοσπαστικοποιηθεί, να αποκτήσει πολιτικές θέσεις και να µπολιαστεί στους χώρους εργασίας, δηλαδή να επεκταθεί η δηµοκρατική αυτοοργάνωση στο πεδίο της οικονοµίας, µε απώτερο σκοπό τον κοινωνικό εργατικό έλεγχο.

Σ' αυτή την κατεύθυνση υπήρξαν αξιοσηµείωτα βήµατα, καθώς στις κινητοποιήσεις πρωτοστάτησαν οι υπάλληλοι σε κλάδους εντατικής εκµετάλλευσης του ιδιωτικού τοµέα, οι νέοι της επισφαλούς διανοητικής εργασίας και των µισθών πείνας, οι συνδικαλισµένοι εργάτες και οι άνεργοι. 

Ο κόσµος χάραξε το δρόµο µε λαϊκές συνελεύσεις, απεργιακές φρουρές και καταλήψεις διαρκείας (∆ήµος Αθήνας, νοσοκοµείο Ιεράπετρας, σούπερ µάρκετ Dia, ∆ΕΚΟ), ενώ η επιγενόµενη απονοµιµοποίηση των γραφειοκρατικών ηγεσιών των ΓΣΕΕ-Α∆Ε∆Υ αύξησε την επιρροή των πρωτοβάθµιων σωµατείων βάσης και της ριζοσπαστικής-αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Η γενικευµένη οργή για την εκποίηση της δηµόσιας περιουσίας και την κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους πρόνοιας αποκρυσταλλώθηκε στο σύνθηµα «δεν χρωστάµε, δεν πουλάµε, δεν πληρώνουµε».

Αναµφίβολα, οι ηµεροµηνίες που σφράγισαν την πρωτοφανή δυναµική του αγώνα ήταν 15-28-29 Ιουνίου, όταν οι γενικές απεργίες συναντήθηκαν µε τις λαϊκές συνελεύσεις. Η επιµονή του κόσµου, ο οποίος, παρά την κυβερνητική απόφαση για σκληρή αστυνοµική καταστολή, ανασυντασσόταν και παρέµενε στο Σύνταγµα, κατέδειξε τον πολιτικό µετασχηµατισµό του κινήµατος και την οριστική ρήξη του µε τη µνηµονιακή συναίνεση. Αποµαζικοποιηµένη λόγω της ιδεολογικής τροµοκρατίας κράτους και κεφαλαίου, που συµπυκνώθηκε στις απειλές «Μεσοπρόθεσµο ή χρεοκοπία/τανκς», η Κάτω Βουλή των πλατειών συνέχισε τις εργασίες της.

Οι παραπάνω εµπειρίες συνθέτουν την πολύχρωµη τοιχογραφία της λαϊκής εξέγερσης, που µολονότι δεν κατόρθωσε να αποτρέψει την εισαγωγή της χώρας στην προκρούστεια κλίνη του Μεσοπρόθεσµου, εγκαινίασε µια νέα, ποιοτικά διαφορετική, πολιτική πραγµατικότητα, µε θεµέλιό της το αίτηµα για άµεση δηµοκρατία και «ισότητα, δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια».

Για τη συνέχιση του αγώνα είναι επιτακτική ανάγκη η δηµιουργία ενός ηγεµονικού πολιτικού µετώπου, µιας κρίσιµης µάζας κοµµάτων, συνελεύσεων, σωµατείων και πολιτών, που θα παλέψει για την πολιτική-κοινωνική χειραφέτηση και θα εκπονήσει ένα µεταβατικό πρόγραµµα εκτάκτου ανάγκης για την υπεράσπιση των λαϊκών συµφερόντων. 

Βασικοί άξονες πρέπει να είναι η στάση πληρωµών και η διαγραφή του χρέους σε ρήξη µε την Ε.Ε., η αναδιανοµή του εισοδήµατος εις βάρος του κεφαλαίου και υπέρ της µισθωτής εργασίας, η υπεράσπιση του δηµόσιου και δωρεάν χαρακτήρα των κοινωνικών αγαθών (υγεία, παιδεία), η εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση των τραπεζών και των στρατηγικών επιχειρήσεων και η χάραξη βιοµηχανικής πολιτικής µε στόχο την παραγωγική ανασυγκρότηση και την ανακούφιση των εργαζοµένων, η θέσπιση αποκεντρωµένων αµεσοδηµοκρατικών θεσµών και η κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας.

Η βίαιη έκρηξη οργής της φτωχής και αποκλεισµένης νεολαίας της Αγγλίας και οι επερχόµενες κοινωνικές συγκρούσεις προοιωνίζουν το ευρωπαϊκό φθινόπωρο θερµό, και καθιστούν επίκαιρα τα λόγια του Αντόνιο Γκράµσι: «Ο παλιός κόσµος πεθαίνει και ο καινούργιος πασχίζει να γεννηθεί. Ζούµε στην εποχή των τεράτων».

Ο Παπάτζας (το χειρότερο είδος ψεύτη)


Αν δεν διαβάσεις το παρακάτω κείμενο με ανοιχτό μυαλό, μην το διαβάσεις καθόλου...
" Ήταν ένα κρύο βράδυ του Νοεμβρίου όταν... " όταν σταμάτησα να ακούω τα υπόλοιπα. Ναι, για εισαγωγή χρησιμοποιώ την πιό αγαπημένη φράση του χαμερπού αυτού είδους που θα περιγράψουμε σήμερα, του Παπάτζα.

Ελάτε, παραδεχτείτε το. Όλοι έχετε περάσει από εκείνη τη στιγμή που πρέπει να γνωρίσετε το νέο αγόρι μίας εκ των φίλων σας, αν έχετε εξελιχθεί τόσο ώστε να έχετε γυναίκα/ες φίλη/ες. Επίσης, αρκετοί από εσάς έχετε βρεθεί σε ανάλογη θέση. Αλλά όποιος από εσάς έχει προσπαθήσει να πουλήσει μούρη σε τέτοιες καταστάσεις ας κάτσει να απολαύσει.

Τις προάλλες λοιπόν, γνώρισα και εγώ το αγόρι (θα τον λέμε Χ) μιας παιδικής μου φίλης (θα την λέμε Υ). Είχα ακούσει ότι είναι Μηχανολόγος Μηχανικός, ότι δουλεύει στην πολυεθνική του μπαμπά του οπότε είχα αρχίσει και έβλεπα το μέλλον ωσάν την Πυθεία. Όμως, ως καλός φίλος και άνθρωπος δέχτηκα να τον γνωρίσω. Να μην τα πολυλογώ, ο Χ πέραν των άλλων που είπε, έχει χτυπηθεί από αυτοκίνητο εκινούμενο με 160 Km/h και τοποθετήθηκε κατά τα λεγόμενά του σε τεχνητό κώμα για να αποφύγει τον πόνο. Όχι, αφιερώστε ένα λεπτό και σκεφτείτε το. Ο τύπος είπε ότι έφαγε αμάξι βάρους ενός τόνου (κατ' ελάχιστο) που πήγαινε τον κώλο του, έζησε, πόναγε, τον έβαλαν σε τεχνητό κώμα, τον ξύπνησαν και τον έφεραν να μου τα πεί.

ΒΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΠΑΙΖΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΜΟΥ;

Η φρίκη που έφαγα δεν λέγεται. Φύτρωναν χέρια πίσω από το κεφάλι μου και μου βαράγαν τα facepalm το ένα μετά το άλλο. Τα λίγα μαλλιά που έχω στο κεφάλι μου διέπραξαν χαρακίρι από την ατίμωση και τα αφτιά μου κόπηκαν οικιοθελώς και έφυγαν μετανάστες στο Βέλγιο.

Άν υπάρχει κάτι που με κάνει να βγάζω σπυριά είναι αυτές οι παπαριές. Έρχεσαι στην Ιερά εξέταση και αντί να το παίξεις καλός και σωστός μπάς και πάρεις κανένα καλό λόγο γυρνάς και λες τα παπατζηλίκια σου αριστερά και δεξιά. Ίσα μωρή κότα που νομίζεις ότι θα φάμε ότι μας πετάς.

Επειδή εγώ όμως είμαι νοήμον όν θα εξετάσω και μία ακόμα πλευρά. Έστω λοιπόν, ότι τα σκατά που βγάζεις από το κεφάλι σου εγώ τα τρώω. Τι θα κερδίσεις; Σεβασμό; Ναι ρε, το βρήκες, όχι μόνο εσύ κύριε Χ αλλά και τα απανταχού ζώα που σου μοιάζουν. Θα πάω σπίτι σαν ψαρωμένη γκόμενα και θα σκέφτομαι: "πω πω, η φίλη μου είναι τόσο τυχερή που είναι με αυτόν τον super ήρωα" και δεν θα βάλω στιγμή σε λειτουργία την κουράδα που έχω στο κεφάλι μου. Όχι όχι, αυτή την δυνατότητα την έχεις μόνο εσύ ω πανισχυρότατε. Πφφ, ακόμα όταν το σκέφτομαι γαμωσταυρίζω.  

Σειρά έχει ουσία του θέματος. Έρχεσαι αντιμέτωπος με έναν τέτοιο φιδέμπορα. Τι κάνεις; Άμα βλέπεις ότι τα λεγόμενά του προσβάλλουν τα 2 εκατομμύρια χρόνια ανθρώπινης εξέλιξης ρίξε του στο ψαχνό. Μην τον λυπηθείς καθόλου. Αν δεν το κάνεις εσύ, ο Χ και ο κάθε Χ, θα συνεχίσει και θα τρώει σαν μύκητας κάθε ίχνος νόησης που υπάρχει σε αυτόν τον πλανήτη. Τύποι σαν αυτόν είναι το ίδιο κοινωνικά αποδεκτοί όσο το εφηβικό καυλόσπυρο στο κούτελο πιτσιρικά που ετοιμάζεται να πάει στο πάρτυ της γκόμενας που γουστάρει. Λυπάμαι αλλά τέτοιες αηδίες δεν με κάνουν να γελάω και ας έχω χιούμορ. Δεν δέχομαι το ψυχολογικό καβλί κάθε τελειωμένου λεμέ να προσπαθεί να μπεί στο αφτί μου. Όχι τρισκάργιολε. Αν εσύ προσπαθείς εν ψυχρώ να βιάσεις τον τρόπο σκέψης μου εγώ θα είμαι βαμμένος στα χρώματα του πολέμου και θα σε ρεζιλέψω τόσο που θα κάνεις προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας για να σηκώσεις το κεφάλι σου από τη γη.

Για το τέλος άφησα μία ευχή. Κόπανε εκεί έξω, αν με διαβάζεις, εύχομαι η φίλη μου η Υ να σου κάνει ότι κάνω εγώ στις γυναίκες. Να σε γαμήσει και να σε παρατήσει. Να βγαίνει να μεθάει, να γίνεται πουτάνα και όταν δεν έχει να γαμήσει, να σε παίρνει τηλέφωνο να σε πηδάει και να ξαναφεύγει. Υ πάρε εκδίκηση για το κακό που μας προξένηση ο παπάτζας!