Γιατί οι Έλληνες δεν θα γίνουν ποτέ οδηγοί F1


image
Απορούμε γιατί δεν έχει καταφέρει να διαγωνισθεί ποτέ κανείς Έλληνας στην Φόρμουλα 1. Για ξανασκεφτείτε το λίγο. Είναι πολύ λογικό. Η αδρεναλίνη που εκκρίνεται από τον Έλληνα οδηγό δεν συγκρίνεται με αυτή των πιλότων!
1. O Έλληνας δεν ξέρει να οδηγεί σε κανονικούς δρόμους (χωρίς λακκούβες, σαμαράκια, έργα τις ΕΥΔΑΠ )
2. O Έλληνας δεν μπορεί να αποχωριστεί την κόρνα και η Φόρμουλα 1, δεν διαθέτει κόρνα.
3. Μαζί με την κόρνα έχουν «ξεριζώσει» και τασάκι, ράδιο, CD Player , υδραυλική φραπεδιέρα, θήκη για το κινητό και ειδική θήκη για τα γυαλιά ηλίου. Οδήγηση χωρίς νόημα δηλαδή.
4. Θες Φόρμουλα; Ξεχνάς το μαξιλαράκι που γράφει «I LOVE YOU», το αρκουδάκι που του χάρισε το μωρό του (αν και αυτό μάλλον δεν είναι και τόσο κακό) ,το μπρελόκ της ομαδάρας (όποια κι αν είναι αυτή), το αυτοκόλλητο που γράφει «Μπαμπά μην τρέχεις»,το σκόρδο, τη χάντρα και κανά -δυο άλλα χαϊμαλιά που κρέμονται από τον καθρέπτη.
5. Κυκλοφορούν τόσα ελαφροντυμένα μοντέλα στην πίστα που η αγαπημένη του Έλληνα οδηγού θα του… βγάλει τα μάτια.
6. Υπάρχει μόνο ένα φανάρι. Το οποίο δεν επιτρέπεται να παραβιάσεις , ούτε να βρίσεις τον μπροστινό οτι δεν ξεκινάει εγκαίρως.
7. Δεν σε αφήνουν να ξεκινήσεις αν δεν βάλεις ζώνη (που τσαλακώνει το πουκάμισο) και κράνος (που χαλάει το μαλλί)
8. Απο το pit stop πρέπει να βγεις προσεκτικά και όχι κομμάτια όπως θα έβγαινες ξεπαρκάροντας.
9. Δεν υπάρχουν διασταυρώσεις με προτεραιότητα για να τις παραβιάσεις. Κρίμα.
10. Μπορείς να πιεις μόνο μετά τον αγώνα και μόνο αν έχεις καταφέρει να πλασαριστείς στις τρεις πρώτες θέσεις.

ΓΥΝΑΙΚΑ / Φαγητό, σεξ και μπουγάδα.... Οι πραγματικοί λόγοι για τους οποίους παντρεύονται οι άντρες


image
Καταρχήν, οι πραγματικοί λόγοι για τους οποίους δεν παντρεύονται οι άντρες είναι: Οι άντρες φοβούνται τη δέσμευση. Γιατί φοβούνται πολύ περισσότερο από τις γυναίκες την αποτυχία. Ένας χωρισμός, είναι μια αποτυχία. Άρα λες εξαρχής όχι στην δέσμευση κι ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Γιατί, θα μου πείτε, τί μπορεί να πάει λάθος αν πουν ναι; Να πάει λάθος το κλασσικό σενάριο:  Αγόρι συναντά κορίτσι, αγόρι δεσμεύεται με κορίτσι, αγόρι ανακαλύπτει ότι η αδελφή του κοριτσιού είναι πολύ πιο hot. Οπότε: Κορίτσι πάει για προσθετική στήθους, αδελφή κοριτσιού πάει για αποκλήρωση και κοινωνικό εξωστρακισμό, αγόρι πάει για απιστία, διαζύγιο, διασυρμό και παταγώδη αποτυχία του πρώτου του γάμου. Να’ τα.
«Ένας άντρας πρέπει να πειστεί ότι δεν υπάρχει άλλη γυναίκα στον κόσμο που του δίνει ότι του δίνεις εσύ.  Ότι δεν θα βρει κάποια καλύτερη. Πείστον και θα τον έχεις» συμβουλεύει ο συγγραφέας Simon Oaks. O oποίος ας σημειωθεί ότι είχε ορκιστεί να μείνει για πάντα εργένης. Μια Αμερικανίδα με το όνομα Τζούλι όμως τον έπεισε να παντρευτούν. Πώς;  Το βιβλίο του «Will marry for food, sex and laundry»  μας δίνει τους τρεις πραγματικούς λόγους για τους οποίους παντρεύονται οι άντρες. «Ξεχάστε τις αδελφές ψυχές, την αληθινή αγάπη, τον έρωτα» λέει. Καλά. Οι άντρες ήταν ανέκαθεν βολεψάκηδες.
Παρότι ο Oaks μου δίνει στα νεύρα από τις πρώτες σελίδες με τις πικρές αλήθειες του για το πώς κάνει μια γυναίκα σχέση (κάνοντας την μαμά, την παραδουλεύτρα, την μαγείρισσα και την φουσκωτή κούκλα)  αποφασίζω να κάνω ένα πείραμα πάνω σε αυτές, εφόσον κι οι δικές μου  μεγαλειώδεις και φιλελεύθερες ιδέες μου δεν φαίνεται να με έχουν οδηγήσει και πουθενά σπουδαία τόσα χρόνια.
Πειραματόζωο: Ο πρώην φίλος μου. Στόχος 1: να τα ξαναφτιάξουμε. Στόχος 2: να μου κάνει πρόταση γάμου. Στόχος 3: να κάνουμε πολλά παιδιά και να ζήσουμε ευτυχισμένοι σε ένα σπίτι σε λιβάδι.
ΤΙ ΠΑΕΙ ΛΑΘΟΣ ΜΕ ΕΚΕΙΝΟΝ;
Με τον πρώην μου πολλά. Υπήρχαν πολλά πράγματα που με εκνεύριζαν όταν συζήσαμε κι υπήρχαν και πολλά πράγματα που εκνεύριζαν εκείνον. Εμένα με εκνεύριζε που ήταν ακατάστατος. Εκείνον τον εκνεύριζα που του έλεγα όλη μέρα ότι είναι ακατάστατος. Εμένα με εκνεύριζε που ξενοκοίταζε. Εκείνον  τον εκνεύριζε που δεν παρατούσα το meeting να επιστρέψω επειγόντως σπίτι για σεξ. Εμένα με εκνεύριζε που η μόνη του υποχρέωση στο σπίτι μετά το σεξ ήταν η τηλεόραση και το playstation και δεν με πρόσεχε ποτέ όταν μιλούσα για την σχέση μας. Eκείνον τον εκνεύριζε που οτιδήποτε σχετικά με την σχέση μας κατέληγε να του λέω να πάει τουλάχιστον σούπερμάρκετ –με το που κάθονταν στο playstation. Εμένα με εκνεύριζε που έφερνε άλλα πράγματα από αυτά που έγραφε η λίστα του σούπερμάρκετ. Εκείνος εκνευρίζονταν γιατί επέμενα ότι έπρεπε να γνωρίζει τί κρέας ήταν αυτό που αγόρασε, εμένα με εκνεύριζε που για να ξέρω αν θα μαγειρέψω χοιρινό η μοσχαρίσιο θα έπρεπε να προχωρήσω σε νεκροψία. «Μα οι άντρες δεν έχουν πολυδιάστατη σκέψη όπως οι γυναίκες» γράφει ο Oaks. Για πες…
«Καταλάβετε καταρχήν από πού προέρχονται» ξεκινά ο Oaks. Από τον Άρη, τα έχουμε πει αυτά. «Οι άντρες είναι απλοϊκά όντα. Μπορούν να συγκεντρωθούν μόνο σε ένα πράγμα κάθε φορά». Οπότε ποτέ δεν πρέπει να του ανοίξουμε συζήτηση όταν βλέπει ποδόσφαιρο ή προσπαθεί να φτιάξει κάτι. Γιατί μετά θα γκρινιάζουμε ότι δε μας ακούσει όταν του μιλάμε- κι οι Αρειανοί δεν καταλαβαίνουν γιατί οι κάτοικοι της Αφροδίτης γκρινιάζουν. Αν έχουμε σκάσει να μιλήσουμε και δε μπορούμε να περιμένουμε, ο Oaks συμβουλεύει να τον σοκάρουμε για να τον φέρουμε από την αποχαύνωση  πίσω στον πραγματικό κόσμο. Παράδειγμα:  «Δε μου ήρθε η περίοδός μου». (Λογικά γυρίζει το κεφάλι πανικόβλητος). Ή προσπαθούμε να κερδίσουμε την προσοχή του με κάτι που ακούν οι άντρες. Παράδειγμα: «Μιλούσαμε με την κολλητή μου για τρίο τις προάλες…». Όπα. Ξαφνικά έχουμε όλη την προσοχή του. «Οπότε συνεχίστε «αλλά εκείνη είπε ότι δεν την τράβηξαν ποτέ τα τρίο» κι αμέσως του μιλάτε για το θέμα που θέλατε» συμβουλεύει ο Oaks. «Αλλά να έχετε στο τσεπάκι και κάνα δυο άλλα συστήματα- σοκ για να αποσπάσετε ξανά την προσοχή του σε περίπτωση που ξαναχαθεί».  Έχω. Ένα live sex που είδα τις προάλες σε μια έκθεση. «…Και ανάμεσα στο κοινό του live sex ήταν κι αυτός ο διάσημος σεφ και πιάσαμε κουβέντα και μου έδωσε μια εκπληκτική συνταγή» καταλήγω στον πρώην μου στο τηλέφωνο που αρχικά δε μου έδωσε καμία σημασία εφόσον έπαιζε πάλι ταυτόχρονα playstation. «Λοιπόν, τι λες; Θέλεις να φάμε μαζί την επόμενη εβδομάδα;» Ουφ!
Η ΚΟΙΛΙΑ ΤΟΥ ΕΡΓΕΝΗ
Το φαγητό είναι ο δρόμος προς την καρδιά ενός άντρα, πάει και τελείωσε, το λέει η μάνα μου τόσα χρόνια αλλά μέχρι σήμερα δεν είχα καταλάβει γιατί. Κοιτάξτε πώς έχει το πλάνο. Τα μοναχικά γεύματα ενός εργένη  είναι κάτι θλιβερό που συμβαίνει μπροστά απ’ την τηλεόραση. Κι έρχεται μια γυναίκα να βάλει τέλος σε αυτήν την μιζέρια. Δεν έχει σημασία που δεν μένει μαζί της, υπάρχει κάποιος εκεί έξω με τον οποίο γευματίζει. «Είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να πατήσετε για να κάνετε σχέση» λέει ο Oaks. Ο πρώην φίλος μου από την άλλη άκρη του ακουστικού συνειδητοποιεί ότι έχει να διαλέξει ανάμεσα από μένα και το pizza boy.
Φυσικά το να αναλάβεις τη διατροφή ενός άντρα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Υπάρχουν ένα σωρό παράξενοι εργένηδες εκεί έξω, ωμοφαγικοί, φρουτοφαγικοί, μακροβιοτικοί και πρέπει να καταλαβαίνεις κάθε φορά με ποιον έχεις να κάνεις. Υπάρχει ο Πάντα Κάτι Σε Κρέας Με Πατάτες που σε δυσκολεύει αφάνταστα στο να του φτιάξεις πρωινό, υπάρχει κι ο Σκουπιδοτενεκές με Πόδια που ότι και να του δώσεις θα το φάει,οπότε προχθεσινή πίτσα να βγάλεις απ΄το ψυγείο για πρωινό, είναι ok. (Το να την ζεστάνεις θεωρείται υπερβολή).  Υπάρχει και ο Γνώστης. Σε έναν Γνώστη απλά λες: «θέλω να μαγειρέψω κάτι για σένα, σε παρακαλώ δείξε μου». Φυσικά έχεις δυο-τρία πράγματα στο ψυγείο σου για να του φτιάξεις ένα desent πρωινό μετά το πρώτο βράδυ που θα κοιμηθεί στο σπίτι σου. Δηλαδή: αυγά benedict με καπνιστό σολωμό, σουφλέ κάβουρα, μια φέτα κόκκινης πιπεριάς και σπαράγκια τηγανητά. Σερβίρονται με μπισκότα βουτύρου, φέτες πεπονιού και βατόμουρα και πατάτες με δεντρολίβανο. (Ο συγγραφέας προφανώς πιστεύει ότι κάνουμε one night stand με τον Κάρολο της Αγγλίας και δεν το λέμε).
Έχουμε βέβαια κι όλη την ευθύνη της υγείας του εργένη που θέλουμε να τυλίξουμε. Οπότε οφείλουμε να κρύψουμε μερικά λαχανικά μέσα στο μπιφτέκι του κρεατοφάγου,  να αφαιρέσουμε σος από τον γκουρμέ, να τσεκάρουμε το σίδηρο του χορτοφάγου μη μας μείνει στα χέρια την ώρα του σεξ, και να κρύβουμε τα doritos μόλις μπαίνει σπίτι μας ο σκουπιδοτενεκές. «Η γυναίκα που φτιάχνει τα γεύματα ενός άντρα ουσιαστικά πλέκει έναν δεσμό φροντίδας και στοργής. Θέλει να είναι σίγουρη ότι το αγόρι της τρώει καλά. Κι εκείνος θα την αγαπήσει γι΄αυτό» υπόσχεται το βιβλίο.
Ελπίζω να έγινε κατανοητό ότι και σεφ να έχουμε παντρευτεί, μαγειρεύουμε εμείς. Εκείνον τον  αφήνουμε μόνο να ανακατέψει τα μακαρόνια αν θέλει να ξεπιαστεί λιγάκι. Εκτός κι αν τεθεί θέμα μπάρμπεκιου. «Όλα κι όλα, αυτό είναι αντρική δουλειά. Τον αφήνουμε να παίξει το αγόρι των σπηλαίων που τόσο θέλει» λέει ο Oaks. Ο πρώην μου δεν θέλει να παίξει το αγόρι των σπηλαίων και να  ψήνει ημίγυμνος μπουτάκια κοτόπουλου κάτω απ τον ήλιο όπως του λέω όταν έρχεται για φαγητό, και μου απαντά ότι τώρα θυμήθηκε γιατί με άφησε: γιατί είμαι τεμπέλα κι ανεπρόκοπη και πάντα τον «έχωνα» να κάνει δουλειές. (Εγώ! Που κάνς δυο δουλειές και τρία σπορ!).
Πέφτω με τα μούτρα και φτιάχνω σαλάτα και μους πέστροφα ( το κόλπο «πάρε- συνταγή- απ΄τη-μάνα- του-και- θα- πιστέψει- ότι- είσαι- σούπερ-μαγείρισσα»  αλλά επιμένω ότι μου την έδωσε ο σεφ στο live sex). Τα μπουτάκια κοτόπουλου φαίνονται κάπως άψητα. Αναρωτιέμαι πώς θα ακουστεί στους γνωστούς η είδηση «επειδή δεν την παντρεύονταν, εκείνη τον ξέκανε στον κήπο της με σαλμονέλα».
BEST SEX IN TOWN
Κι αν κάποια δεν ξέρει να μαγειρεύει; «Μην ανησυχείς, συμβαίνει σε πολλές γυναίκες» παρηγορεί ο συγγραφέας. «Μη ντρέπεσαι. Σίγουρα θα έχεις κάποια άλλα προτερήματα». Η νοούσα νοήτω, κι ερχόμαστε στο επόμενο δυνατό όπλο για να τυλίξουμε έναν άντρα.  Ας σταθούμε λίγο στο κεφάλαιο «Τσούλα εναντίον Σέξι».  ««Το στιλ «τσούλα» δουλεύει. Θα τον κάνει horny. Θα συμπεριφερθείς όπως έχεις ντυθεί. Αλλά δεν θα τον κάνει να μείνει» λέει ο Oaks. «Σε έναν άντρα αρέσει μια τσούλα, αλλά δεν δεν πρόκειται να την παντρευτεί»». Θα παντρευτεί την σέξι. Εντάξει. Κι αν δεν έχουμε αυτογνωσία; «Η διαφορά μεταξύ του ερωτισμού και της προστυχιάς» ξεκαθαρίζει ο Oaks «είναι ότι ο ερωτισμός χρησιμοποιεί ένα φτερό, ενώ η προστυχιά ολόκληρο το κοτόπουλο». (Το γνωστό κοτόπουλο με σαλμονέλα. Όποια το χρησιμοποιήσει σαν ερωτικό παιχνίδι, ε, είναι τσούλα).
Το κακό σεξ φέρνει δυστυχία.  Το καλό σεξ φέρνει ευτυχία. Και το εξαιρετικό σεξ φέρνει γάμο. Απλά μαθηματικά. Αλλά πρόσεξτε αν η σχέση είναι στην αρχή. «Αν δείξεις ότι είσαι πολύ πιο περιπετειώδης στο κρεβάτι από ότι είναι εκείνος, θα τον τρομάξεις. Εσύ γυμνή είναι μια καλή φαντασίωση για να ξεκινήσεις. Μην δοκιμάσεις να κάνεις πραγματικότητα όλες τις φαντασιώσεις του τις πρώτες δυο εβδομάδες τις σχέσης. Δεν είναι απαραίτητο και θα«καείς» μέσα σε ένα μήνα».  Στην περίπτωση την δική μου και του πρώην μου, όλες οι φαντασιώσεις έχουν τσουρουφλιστεί στην κάψα τρία χρόνια που ήμασταν μαζί, αλλά η επανάλληψη είναι μήτηρ μαθήσεως. «Το θέμα είναι να πιστέψει ότι δεν υπάρχει άλλη γυναίκα εκεί έξω που της αρέσει να παίζει στην κρεβατοκάμαρα όσο εσένα. Το θέμα για να μην κοιτάζει άλλες είναι να μην είσαι μόνο μια γυναίκα. Ένα βράδυ είσαι πλανεύτρα. Το άλλο dominatrix. Το άλλο γατούλα. Να είσαι ένα ολόκληρο χαρέμι».  Είναι ήδη η τρίτη εβδομάδα που βγαίνω με τον πρώην μου και συνειδητοποιώ γιατί οι μουσουλμάνες πρώτοι σύζυγοι υπογράφουν πάντα τελικά για να μπουν κι άλλες σύζυγοι στο σπίτι. Για να μην πάθουν κρίση ταυτότητας και διαταραχή προσωπικότητας. Πάντως εκείνος μια χαρά περνάει και ναι, το τέλειο σεξ είναι αυτό που καταλαβαίνουν ως τέλεια σχέση τα αρσενικά, οπότε μου ζητά να ξαναφέρει πίσω τα πράγματά του στο σπίτι.  Κι εδώ μπαίνει το μεγάλο θέμα: μα δεν θα ξαναμαλώσουμε για τις δουλειές του σπιτιού; Όχι. Γιατί θα τις κάνω  όλες εγώ. Και χωρίς γκρίνιες τώρα.
ΛΕΓΕ ΜΕ ΜΑΙΡΗ (ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΑ)
Σύμφωνα με το βιβλίο, υπάρχουν αντρικές δουλειές, κι υπάρχουν και γυναικείες δουλειές. Γυναικείες είναι: πλύσιμο πιάτων, ρούχων, σιδέρωμα, ξεσκόνισμα. Αντρικές είναι: Βγάλσιμο σκουπιδιών, κούρεμα γκαζόν, κάρφωμα  με σφυρί κι  οτιδήποτε εμπεριέχει μπακεντέκερ, κομπρεσέρ, αλυσοπρίονο και γενικά σαματά και θόρυβο- πλυν της ηλεκτρικής σκούπας.
«Ο άντρας θα κάνει μόνο τις δουλειές που θα τον κάνουν να φαίνεται σκληρό αγόρι» λέει ο Oaks. «Δουλειές που ανεβάζουν την αδρεναλίνη. Το να πατάει το κουμπί του στυψίματος δεν εγκυμονεί κανέναν κίνδυνο». Κι αν έβαζα το πλυντήριο άκρη- άκρη στο μπαλκόνι κι έβγαζα τα κάγκελα; Δεν είναι εντελώς κακή ιδέα. «Οι φυσικοί κίνδυνοι δείχνουν ότι βάζει τον εαυτό του σε κίνδυνο για την οικογένειά του.Αυτό σημαίνει ότι αν κάποιος πρόκειται να πάθει ηλεκτροπληξία αλλάζοντας μια λάμπα, θα είναι εκείνος, διάολε» καταλήγει ο Oaks. Σύμφωνοι. Ας απανθρακωθεί, εμένα δε με νοιάζει. Κάθε πότε όμως αλλάζουμε λάμπες; Γιατί τα πιάτα τα πλένουμε κάθε μέρα.
Τέλος πάντων, η μόνη συμβουλή που είχε να μου δώσει ο Oaks για να πείσω τον πρώην μου να κάνει «γυναικείες» δουλειές είναι να διοργανώνω διαγωνισμούς, εφόσον  όλοι οι άντρες είναι ανταγωνιστικά όντα. Δηλαδή: «Για να δούμε ποιος θα τελειώσει πιο γρήγορα. Εγώ το σφουγγάρισμα του πατώματος της κουζίνας ή εσύ το σκούπισμα με την ηλεκτρική σκούπα του σαλονιού;». Μετά την παταγώδη αποτυχία αυτού του παιχνιδιού (κανείς δεν κουνήθηκε απ΄την θέση του) προσλάβαμε οικειακή βοηθό.
Με αυτά και με τ΄άλλα όμως έπεσα σε βαθιές σκέψεις. Τί άλλο θα κάνω για να μην είμαι μόνη μου; Για να έχω σχέση και να κάνω οικογένεια; Φτιάχνω σουφλέ κάβουρα και μους πέστροφα με τη τσίμπλα στο μάτι, υποδύομαι ένα ολόκληρο χαρέμι για να μην με βαρεθεί και ξενοκοιτάξει, το κύριο άγχος της μέρας μου να είναι μήπως δεν υπάρχει σιδερωμένο σώβρακο- πόσο πιο χαμηλά να πέσει κανείς; Έτσι έφυγε πάλι ο πρώην απ΄το σπίτι και νοίκιασε ένα δικό του διαμέρισμα σε λιβάδι.
Στόχος 1: να μην ξανανταντέψω οποιονδήποτε έχει περάσει τα 18. Στόχος 2: να μην ξαναδιαβάσω βιβλία για τις σχέσεις  γραμμένα από άντρες- βλάπτουν τις σχέσεις. Άσχετη ερώτηση: Οι τράπεζες σπέρματος τί ώρα κλείνουν καθημερινές;


(Δημοσιεύτηκε στο Marie Claire)

Τα 20 πιο βρώμικα αντικείμενα της καθημερινότητας


http://3.bp.blogspot.com/-8sX7_ejmgUI/TdiySaCjyzI/AAAAAAAADuU/4dwDRgAbGMg/s400/images.jpeg

Ποια προϊόντα καθαρισμού κάνουν ακριβώς την αντίθετη δουλειά…



από αυτήν για την οποία είναι προορισμένα; Ποιο εξάρτημα του υπολογιστή σας έχει περισσότερα μικρόβια από
την λεκάνη της τουαλέτας σας; Πολλά από τα αντικείμενα που περνούν άφοβα από τα χέρια μας καθημερινά δεν είναι τόσο αθώα όσο δείχνουν, αν δεν προσέξουμε κάποιους .κανόνες υγιεινής. Είκοσι «ένοχοι» ζητούν… καθαριότητα.



Χρήματα



Συχνά μιλάμε για «βρόμικο χρήμα» και «ξέπλυμα» χρήματος. Αγνοούμε, όμως, πως και στην κυριολεξία, τα χαρτονομίσματα συγκαταλέγονται στους μεγαλύτερους φορείς μικροβίων. Αλλάζουν εκατοντάδες χέρια και κυκλοφορούν από τσέπη σε τσέπη και από πορτοφόλι σε πορτοφόλι για πολύ καιρό πριν φτάσουν στην κατοχή μας. Γι’ αυτό, τα χαρτονομίσματα είναι μια βολική για τους μικροοργανισμούς (όπως η σαλμονέλα και το βακτήριο E.coli) επιφάνεια. Ακόμη και τα χαρτονομίσματα που φαίνονται σχετικά καινούρια, αποτελούν «φορείς». Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να πλένουμε τα χέρια μας μετά από κάθε χρηματική συναλλαγή μας.



Το χερούλι της πόρτας



Το να σου «ανοίγουν πολλές πόρτες» είναι κάτι θετικό. Το να πιάνετε εσείς το χερούλι της πόρτας για να την ανοίξετε εγκυμονεί «βρόμικους κινδύνους», καθώς τα πόμολα, όπως και οι χειρολαβές φιλοξενούν τους μικροοργανισμούς εκατοντάδων χεριών που τα έχουν αγγίξει. Επομένως, στο σπίτι μας, όταν καθαρίζουμε, φροντίζουμε να περνάμε «ένα χέρι» και από τα χερούλια κάθε πόρτας.



Πληκτρολόγιο



Το πληκτρολόγιό σας, όπως και το ποντίκι που χρησιμοποιείτε, συγκρατούν πάνω τους ό,τι έχει περάσει από το χέρι σας πριν στρωθείτε στο PC σας. Σε ένα τεστ που έκανε βρετανικό περιοδικό τεχνολογίας σε ένα γραφείο με υπολογιστές, τα περισσότερα πληκτρολόγια βρέθηκαν να έχουν 150 φορές παραπάνω από το επιτρεπτό επίπεδο βακτηρίων και πάνω από 200 είδη μικροβίων, που σημαίνει ότι είναι πέντε φορές πιο βρόμικα από την λεκάνη της τουαλέτας. Η λύση; Αφενός, απολυμαίνετε τακτικά το πληκτρολόγιο και το ποντίκι σας (όταν δεν είναι σε λειτουργία ασφαλώς) και αφετέρου, τα αντικαθιστάτε ανά εξάμηνο περίπου, για να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο.



Στρώμα



Αγαπάμε πολύ το μαλακό μας κρεβάτι, αλλά αν βλέπαμε το πάρτι μικροοργανισμών στο στρώμα μας, θα το ξανασκεφτόμασταν. Μούχλα, βακτήρια και «νιφάδες» από το δέρμα μας, τις οποίες αποβάλλει το σώμα μας καθημερινά κατασκηνώνουν για να ξεκουραστούν στο ίδιο μέρος με εμάς. Γι’ αυτό, μία φορά το μήνα, πρέπει να καθαρίζουμε με την ηλεκτρική σκούπα και τις δύο πλευρές του στρώματος, ενώ μπορούμε να ρίξουμε και αντιβακτηριδιακό spray, βγάζοντας το στρώμα στον ήλιο για μερικές ώρες, ώστε να καταπολεμηθούν οι μικροοργανισμοί.



Σφουγγάρια



Το σφουγγάρι για το πλύσιμο των πιάτων, είναι, σύμφωνα με τα αποτελέσματα του πειράματος της εκπομπής Mythbusters, το πιο επικίνδυνο από άποψη βρομιάς, αντικείμενο μέσα σε ένα σπίτι. Το σπογγώδες υλικό και η υγρασία που διατηρεί το κάνουν ιδανικό για ανάπτυξη αποικιών μικροβίων. Το ίδιο συμβαίνει με το σφουγγάρι του μπάνιου σας. Αλλάξτε τα σφουγγάρια σας τουλάχιστον μία φορά τον μήνα, για να ξεφορτωθείτε τα καθαριστικά προϊόντα που τελικά, κάθε άλλο παρά καθαρίζουν.



Πετσέτες μπάνιου



Αν χρησιμοποιείτε την ίδια πετσέτα με την υπόλοιπη οικογένεια ή τον συγκάτοικό σας, κάνετε μεγάλο λάθος. Η ανταλλαγή μικροοργανισμών στην οποία επιδίδεστε πολλαπλασιάζει τις πιθανότητες μόλυνσης. Χρησιμοποιήστε ο καθένας την δική του πετσέτα, αλλάξτε την συχνά, και πλύνετέ την στους 40 βαθμούς. Το φυσικό στέγνωμα και το σιδέρωμα βοηθούν επίσης στην διατήρηση της υγιεινής τους.



Κουμπιά



Όχι αυτά του πουκαμίσου σας, αλλά όσα πατάμε καθημερινά: Από το ασανσέρ, για να ανεβούμε στο σπίτι μας, μέχρι το ΑΤΜ για να κάνουμε μια απλή ανάληψη. Πλύσιμο χεριών για άλλη μια φορά είναι η απάντηση.



Τηλέφωνο



Όταν χρησιμοποιείτε τηλέφωνο που δεν είναι δικό σας (π.χ. καρτοτηλέφωνο, κινητό ενός φίλου σας κλπ), πρέπει να γνωρίζετε πως το κάτω μέρος του ακουστικού, εκεί δηλαδή που τοποθετείτε το στόμα σας, κουβαλά μικρόβια από το σάλιο προηγούμενων χρηστών. Αποφύγετε να χρησιμοποιείτε ξένες συσκευές ή σκουπίστε τις με ένα πανί πριν τις μεταχειριστείτε.



Στυλό/Μολύβια



Ιδιαίτερα για τα μικρά παιδιά, που δεν ενδιαφέρονται πολύ για την υγιεινή της «κασετίνας» τους ή της μολυβοθήκης, αλλά μόνο για την δημιουργική τους χρήση, τα μολύβια και τα στιλό, κρύβουν δυσάρεστες εκπλήξεις. Όπως είπαμε, ό,τι περνάει συχνά από χέρια, συγκρατεί μικρόβια. Γι’ αυτό, οι γονείς οφείλουν να καθαρίζουν την γραφική ύλη των παιδιών τους.



Ψύκτης



Σε καταστήματα ή δημόσιες υπηρεσίες, όταν η δίψα χτυπάει κόκκινο, ο ψύκτης με το «σιντριβάνι» νερού μοιάζει δελεαστικός. Για να πιείτε νερό, όμως, έρχεστε σε επαφή με μικρόβια των προηγούμενων «διψασμένων». Οι μετρήσεις μιλούν για διπλάσια ποσότητα ακαθαρσίας σε σχέση με μια τουαλέτα. Αν μάλιστα, λάβουμε υπόψη πως όσοι είναι άρρωστοι, πρέπει να πίνουν συχνά νερό, οι ιοί που καραδοκούν σε μια τέτοια πηγή νερού πολλαπλασιάζονται.



Καροτσάκια supermarket



Χιλιάδες πελάτες τα χρησιμοποίησαν πριν από εσάς. Μικρά παιδιά έπαιζαν με αυτά, τρέχοντας στους διαδρόμους, ενώ βρόμικα χέρια παρέλασαν από τις λαβές τους. Πάντα σκουπίστε την λαβή από το καρότσι στο supermarket, ή πλύνετε τα χέρια σας όταν επιστρέψετε στο σπίτι σας, για να αποφύγετε τα βακτήρια τους.



Μενού εστιατορίου



Η σκληρή επιφάνειά τους ενθαρρύνει την παραμονή των μικροβίων, που αυξάνονται όσο αυξάνεται και η πελατεία του εστιατορίου. Αν οι ιδιοκτήτες δεν έχουν φροντίσει να καθαρίζουν συχνά τους καταλόγους τους, όταν έρθει το σερβίτσιο σας, φροντίστε να μην έρθει σε επαφή με το μενού. Αφού παραγγείλετε, χρησιμοποιήστε την τουαλέτα για να πλύνετε τα χέρια σας.



Θήκη σαπουνιού σε δημόσιες τουαλέτες



Αφού λοιπόν, παραγγείλατε και ακολουθήσατε την συμβουλή μας να πλύνετε τα χέρια σας, προσοχή: στις τουαλέτες εστιατορίων ή άλλων δημόσιων χώρων, η λαβή της συσκευασίας σαπουνιού έχει δεχτεί τις «πιέσεις» πολλών χεριών πριν πλυθούν. Αφού πάρετε σαπούνι, φροντίστε να τρίψετε αρκετά τα χέρια σας, ώστε να απομακρυνθούν τα μικρόβια που μόλις αποκτήσατε.



Πλυντήριο



Η οικιακή συσκευή που φροντίζει για την καθαριότητα των ρούχων σας μπορεί να στραφεί εναντίον σας αν δεν την διαχειρίζεστε σωστά. Αυτό συμβαίνει επειδή σε αυτό συγκεντρώνονται τα βακτήρια των βρόμικων ρούχων σας, και, αν δεν τα πλύνετε με πολύ ζεστό νερό, επιζούν και μετατρέπουν το πλυντήριο σε φωλιά ακαθαρσίας. Η λύση: Πλύνετε τα πολύ βρόμικα ρούχα σας σε υψηλές θερμοκρασίες και καθαρίζετε τακτικά το πλυντήριό σας.



Παιδικά παιχνίδια



Σε ένα παιδικό δωμάτιο, το πάτωμα είναι σχεδόν πάντα γεμάτο πολύχρωμα παιχνίδια. Ωστόσο, οι γονείς οφείλουν να γνωρίζουν, πως, είτε εξαιτίας των τροφίμων που συχνά παραμένουν πάνω τους, είτε λόγω ιώσεων ή ακαθαρσιών στα δραστήρια χέρια των παιδιών, τα παιχνίδια πρέπει να καθαρίζονται πολύ συχνά. Προτιμότερο είναι να πλένονται με νερό και σαπούνι, ή και στο πλυντήριο, αν είναι δυνατόν.



Ψυγείο



Οι χαμηλές θερμοκρασίες δεν σκοτώνουν τα μικρόβια. Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο πρέπει να καθαρίζετε το εσωτερικό του ψυγείου σας εβδομαδιαίως και να μην αφήνετε υπολείμματα τροφών χωρίς να τα αφαιρείτε. Διαφορετικά, θα το βρείτε… στο πιάτο σας.



Πιατοθήκη



Το μέρος όπου στεγνώνουν τα πλυμένα πιάτα σας, λόγω της υγρασίας, προσφέρεται για την ανάπτυξη μούχλας. Επομένως, μόλις πλένετε τα πιάτα σας, αυτά μολύνονται και πάλι με νέα μικρόβια. Γι’ αυτό, καθάρισμα και απολύμανση της πιατοθήκης σε τακτά χρονικά διαστήματα είναι επιβεβλημένα.



Τσάντες



Όταν πρέπει να αφήσετε κάπου την τσάντα σας, φροντίστε αυτό το μέρος να μην είναι το πάτωμα του χώρου στον οποίο βρίσκεστε, έστω και αν πρόκειται για λίγα δευτερόλεπτα. Η σκόνη και οι μικροοργανισμοί από την επιφάνεια του πατώματος θα σας ακολουθούν στην συνέχεια, μεταφερόμενα στα ρούχα και το σώμα σας. Καθαρίστε την τσάντα και το πορτοφόλι σας συχνά, καθώς η καθαριότητα είναι… του χεριού σας.



Διακόπτης φωτός



Για άλλη μια φορά, μία κίνηση που κάνουμε μηχανικά πολλές φορές κάθε μέρα στοιχίζει από άποψη υγιεινής. Οι διακόπτες του φωτός πιέζονται κάθε μέρα από πολλούς ανθρώπους, όταν πρόκειται για παράδειγμα για τον χώρο της δουλειάς σας, ή ακόμη και μέσα στο σπίτι σας. Φροντίστε λοιπόν, να μην ξεχνάτε τους διακόπτες, όταν ξεσκονίζετε ή κάνετε γενική καθαριότητα στο σπίτι σας.



Τηλεκοντρόλ



Πήρε την πρωτιά ως ο μεγαλύτερος φορέας μικροβίων σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου. Στις ταξιδιωτικές αποδράσεις σας, λοιπόν, καθαρίστε με ένα πανάκι το remote control της τηλεόρασης, ή ακόμη καλύτερα, μην το χρησιμοποιείτε καθόλου. Δεν πήγατε ταξίδι για να δείτε τηλεόραση!

Μα που πήγαν όλοι οι άντρες ;



Πίνω καφέ με φίλες. Single οι περισσότερες ή -στην καλύτερη περίπτωση- σε μία σχέση που όταν γράφεις στο marital status του facebook “It’s complicated” έχεις πέσει μέσα 100%.
Τις παρατηρώ μία μία. Ωραία κορίτσια, δεν μπορείς να πεις. Με τον αέρα τους, με τις σπουδές τους, το πιάνο και τα γαλλικά τους, την πετυχημένη δουλειά τους. Και …μόνες!
Μα τι γίνεται ρε κορίτσια; Μπαίνεις σ’ ένα club και γυρνάνε και σε κοιτάνε 100 ζευγάρια μάτια… Ανεβάζεις μια φωτογραφία και παίρνεις 50 like... Κανένας; Που πήγαν τέλος πάντων οι άντρες;
Οκ, το ‘χω ξανακούσει, η συμπεριφορά των αντρών έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια. Έχουν γίνει πιο «δειλοί» και δεν πλησιάζουν μια γυναίκα με την ίδια ευκολία όπως παλιά. Οι λόγοι πολλοί… Oι γυναίκες έχουν γίνει «επιθετικές» και αισθάνονται να ευνουχίζονται, φοβούνται ότι η χυλόπιτα θα τους πέσει λίγο βαριά στο στομάχι, θα τους χαρακτηρίσουν λιγούρηδες και στερημένους… και χίλιες δυο άλλες δικαιολογίες.
Κι εμείς ρε κορίτσια τι κάνουμε; Καθόμαστε μόνες, πίνουμε τον καφέ μας και δηλώνουμε εργένισσες εκ πεποιθήσεως; Είναι έτσι όμως; Γιατί για όσες από εσάς είναι πραγματικά στάση ζωής και όχι «όσα δεν φτάνει η αλεπού…» εγώ σας βγάζω το καπέλο.
Βλέπω όμως στα μάτια μερικών από εσάς, εκείνη την ανομολόγητη επιθυμία να βρείτε έναν άνθρωπο της προκοπής, να φτιάξετε μια υγιή και νορμάλ σχέση, να το βάλετε το λευκό νυφικό και να τ’ ανέβετε επιτέλους αυτά τα σκαλιά της εκκλησίας.
Τι συμβαίνει τότε; Τι ζητάτε από έναν άντρα για να τον διαλέξετε –ή να τον αφήσετε να σας διαλέξει- για ταίρι;
Όσο απογοητευμένες κι αν αισθάνεστε ότι δεν θα βρεθεί ποτέ ένας άνθρωπος της προκοπής, κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου απίθανο. Απλά σκεφτείτε λίγο που έχετε βάλει τον «πήχυ». Μήπως οι απαιτήσεις σας είναι εξωπραγματικές; Για να δούμε…
Ο πρίγκιπας του παραμυθιού
Με λύπη μου να σας πληροφορήσω, ότι τους τελευταίους διαθέσιμους μας τους άρπαξαν μέσα απ’ τα χέρια η Χιονάτη και η Ωραία Κοιμωμένη. Γλυκά μου κορίτσια οι πριγκιπικοί γάμοι δεν είναι για όλους. Δεν λέω να συμβιβαστείτε με ό,τι βρεθεί μπροστά σας αλλά ένα καλό, ομορφούλι παλικάρι που θα σας αγαπήσει και θα σας φέρεται όπως σας αξίζει είναι μια χαρά, ακόμα κι αν δεν διαθέτει κάστρο, οικόσημο και άσπρο άλογο.
Το βάθρο
Η αυτοεκτίμηση και η αυτοπεποίθηση είναι πολύ σοβαρά πράγματα και δεν πρέπει να παίζουμε. Άλλο όμως η αυτοεκτίμηση κι άλλο να έχεις την απαίτηση από τον σύντροφό σου να διαθέτει κάθε δευτερόλεπτο της μέρας του για να σου λέει πόσο υπέροχη είσαι και να ξοδεύει κάθε ευρώ απ’ το μισθό του για να σου αγοράζει πανάκριβα δώρα. Μια υγιής σχέση συνίσταται στον βασικό κανόνα «δίνω και παίρνω». Κατεβείτε λοιπόν από το βάθρο (αποφεύγω το «καλάμι» για να μη μου θυμώσετε) αν θέλετε να έχετε μια ελπίδα για μια σχέση με προοπτική.
Κινηματογραφικός έρωτας
Ο έρωτας στον κινηματογράφο είναι επικός, δραματικός, και με πάθος στο φουλ. Αν περιμένετε τον γοητευτικό κατάσκοπο ή τον κλέφτη με υψηλά ιδανικά που θα κλέβει από τους πλούσιους για να δίνει στους φτωχούς, πολύ φοβάμαι ότι θα περιμένετε για πάντα. Να σας θυμίσω κι εδώ ότι Clooney, Pitt και λοιποί σύγχρονοι πρίγκιπες είναι κι αυτοί πιασμένοι. Αν περιμένετε να ζήσετε την χολιγουντιανή έκδοση του έρωτα είναι πολύ πιθανό να χάσετε εντωμεταξύ, κάτι πολύ πιο «γήινο» μεν, αξιολογότατο και πολύ γλυκό δε.

ΟΙ ΕΠΙΚΥΡΙΑΡΧΟΙ - Αυτοί που πραγματικά μας κυβερνάνε! Μέρος Α΄


amaliaes
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ 300Η 11η Σεπτεμβρίου ήταν το αποκορύφωμα, το τελευταίο ως σήμερα, αποφασιστικό βήμα του σχεδιασμού για την παγκόσμια χειραγώγηση που άρχισε από τον 20ό αιώνα. «Ο Νέος Κόσμος» που απεργάζονται οι Επικυρίαρχοι είναι το ακριβώς αντίθετο από τις ουτοπίες που φαντάζονταν οι παλιοί μεταρρυθμιστές. Όσο πιο πολύ τελειοποιείται, τόσο πιο ανελέητος θα γίνεται, τόσο πιο ανελέητος θα γίνεται, γιατί η δύναμη του θα στηρίζεται στην τρομακτική ικανότητα των σχεδιαστών του να «πλάθουν» το ανθρώπινο μυαλό, δίνοντας του το σχήμα που αυτοί διαλέγουν. Ακριβώς όπως το προέβλεψε πρώτος ο Όργουελ στο 1984.
Αν θέλεις να ελέγχεις το παιχνίδι, θα πρέπει να ελέγχεις όλες τις πλευρές.
Οι σημερινοί Επικυρίαρχοι ελέγχουν την πολιτική των τραπεζών, των επιχειρήσεων, των ΜΜΕ, έχουν ανθρώπους τους σε όλες τις κυβερνήσεις και εγκάθετους στα κόμματα των αντιπολιτεύσεων. Έχουν πράκτορες και στις δύο παρατάξεις των πολεμικών και πολιτικών συγκρούσεων, στα καρτέλ ναρκωτικών και στις Υπηρεσίες Δίωξης των ναρκωτικών, μέσα στα οργανωμένα συνδικάτα του εγκλήματος αλλά και στις Υπηρεσίες ασφαλείας, οι οποίες ¨προσπαθούν¨ να τα εξαρθρώσουν. Μέσα σε τρομοκρατικές ομάδες και μέσα στις αντιτρομοκρατικές Υπηρεσίες.
Αυτή η συνωμοτική δύναμη παγιώθηκε κατ΄αρχάς στον δυτικό κόσμο, μέσω του εκτεταμένου σχεδιασμού της δήθεν ελεύθερης αγοράς μετά τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους και, κυρίως, μετά τον καταστροφικό Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε επισήμως όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στην Πολωνία, τον Σεπτέμβριο υο 1939. Τρεις εβδομάδες αργότερα, ο πετρελαϊκός κολοσσός των Ροκφέλλερ, Standart Oil, και ηυ πανίσχυρη γερμανική χημική βιομηχανία I.G. Farben υπέγραφαν μια μυστική, ανίερη συμφωνία για να μοιραστούν πατέντες, δικαιώματα εκμετάλλευσης και εμπορικές συναλλαγές καθ΄ όλη τη διάρκεια του Πολέμου μέσω των ουδέτερων κρατών της Νοτίου Αμερικής, όπως η Κολομβία. Τη συμφωνία είχε διαπραγματευθεί ο ιδρυτής της οικογενείας Κέννεντυ, ο τότε φιλο-χιτλερικός πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Λονδίνο, μέχρι τον Οκτώβριο του 1940. Η συμφωνία προέβλεπε, μεταξύ άλλων, την προστασία των εγκαταστάσεων της γερμανικής εταιρίας από τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων. Πράγματι, στο τέλος του πολέμου, οι εγκαταστάσεις της Farben ήταν κατά 93% άθικτες και στέκονταν όρθιες στη θέση τους…!
Η βρετανική Βασιλική Οικογένεια ήταν και είναι γερμανική, έχοντας αρχικά το όνομα Von Battenberg. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμοάλλαξαν το όνομα τους σε Οίκος των Ουίνδσορ, ένα ουδέτερο όνομα. Ο Βασιλιάς Εδουάρδος Η΄ αρνήθηκε τον θρόνο τη δεκαετία του 1930, με πρόσχημα ότι ήθελε να παντρευτεί μια διαζευγμένη κοινή θνητή. Στην πραγματικότητα, παραιτήθηκε γιατί ήταν φιλο-χιτλερικός και αυτό θα προκαλούσε πρόβλημα στη Μεγάλη Βρετανία, καθώς τα σύννεφα του πολέμου είχαν αρχίσει να συγκεντρώνονται.
Ως δούκας και δούκισσα του Ουίνδσορ- οι τίτλοι που πήραν αυτός και η σύζυγός του μετά την παραίτησή του- ζούσαν τον περισσότερο καιρό στις Μπαχάμες, όπου ο Εδουάρδος ήταν κυβερνήτης. Εκεί επέτρεπε, σε προκλητικό βαθμό, στα ναζιστικά υποβρύχια να ανεφοδιάζονται, ώστε να μπορούν…να κυνηγούν τις συμμαχικές νηοπομπές, βουλιάζοντας αμερικανικά και βρετανικά πλοία!
Όλα αυτά τα αναφέρω για να επισημανθεί ότι πρέπει να είμαστε άγρυπνοι και οξυδερκείς μελετητές της Ιστορίας προκειμένου να κατανοήσουμε την πραγματικότητα που μας περιβάλλει σήμερα.
ΟΙ 300 «ΟΛΥΜΠΙΟΙ»
Ο Τζων Κόλεμαν, πρώην πράκτορας της βρετανικής Μυστικής υπηρεσίας ΜΙ6, αποκαλύπτει τον ρόλο μιας ελιτίστικης ομάδας ανδρών και γυναικών, που έχουν επηρεάσει ουσιαστικά τον τρόπο ζωής τα τελευταία 200 χρόνια. Πρόκειται γα την επιτροπή των 300, του αποκαλούμενους και «Olympians» (Ολύμπιοι).
Στόχος της η επικράτηση μιας παγκόσμιας κυβέρνησης στα πλαίσια της Νέας τάξης Πραγμάτων.
Περιγράφει μια μαύρη εικόνα, στην οποία τα μεγάλα think-tanks, όπως το Ινστιτούτο Tavistock ή το Stanford Research Institute και το Intitute for Social Relations λειτουργούν ως σύμβουλοι και «εγκέφαλοι» κρατών σε μια μορφή ψυχολογικού πολέμου χωρίς προηγούμενο στην Ιστορία, που θυμίζει τους ισοπεδωτικούς βομβαρδισμούς της Γερμανίας και της Ιαπωνίας που οδήγησαν ουσιαστικά στην παράδοση των λαών αυτών.
Ο Κόλεμαν ισχυρίζεται ότι η λέσχη της Ρώμης και η Επιτροπή των 300 έχουν συνηγορήσει υπέρ μιας πολιτικής μηδενικής βιομηχανικής ανάπτυξης για της χώρες του Τρίτου Κόσμου, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται ο έλεγχος επί των λαών και των πλουτοπαραγωγικών πηγών τους (σας θυμίζει κάτι αυτό;). Κάθε εθνική κυριαρχία, ενεργειακή επάρκεια και νομισματική ανεξαρτησία πρέπει να καταργηθεί.
Επιπλέον, ολόκληρο το «περιβαλλοντικό» κίνημα και οι θεωρίες «περιορισμένης ανάπτυξης» της Λέσχης της Ρώμης ήταν ένα προμελετημένο σχέδιο-εργαλείο για τη δημιουργία ανησυχίας, σχετικά με την περιορισμένη επάρκεια των πλουτοπαραγωγικών πηγών, η οποία θα δικαιολογούσε τις απάνθρωπες πρακτικές εξωτερικής πολιτικής και εμπορίου απέναντι στα αποκαλούμενα «αναπτυσσόμενα κράτη». Έτσι η κυριαρχία επί αυτών των λαών, των ενεργειακών πηγών τους και των οικονομικών τους συστημάτων θα ήταν εξασφαλισμένη.
Η Λέσχη της Ρώμης είναι μια οργάνωση-ομπρέλα, «ένας γάμος μεταξύ των Ευρωπαίων και Αμερικανών εμπόρων και τραπεζιτών και των παλιών ευρωπαϊκών οικογενειών της Μαύρης Αριστοκρατίας», που συνδέονται με τους παλιούς Βενετούς τραπεζίτες. Περιγράφοντας τις τεχνικές τους, λέει ότι το κλειδί για τον έλεγχο είναι «η ικανότητα τους να δημιουργούν και να διαχειρίζονται απάνθρωπες οικονομικές κρίσεις, που οδηγούν τελικά σε ύφεση… δημιουργώντας εξαθλιωμένες μάζες ανθρώπων σε ολόκληρο των κόσμο που θα γίνουν αποδέκτες της μελλοντικής «ευημερίας» που οι οργανώσεις αυτές ευαγγελίζονται».
Αποκαλύπτεται επίσης ότι ο Αουρέλλιο Πετσέι, που ήταν επικεφαλής του Οικονομικού Συμβουλίου του Atlantic Institute, υπήρξε ο βασικός αρχιτέκτονας της Λέσχης της Ρώμης, του πιο ισχυρού εργαλείου εξωτερικής πολιτικής της Επιτροπής των 300. Το άλλο είναι η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ. Οι δύο αυτέ λέσχες συνεργάστηκαν το 1968, υπό την αιγίδα των 300, σε μια καινούρια και επείγουσα προσπάθεια να επιταχύνουν τα σχέδια για μια «Παγκόσμια Κυβέρνηση».
Η Ατζέντα της Επιτροπής των 300
Η εξέταση των τελευταίων 100 χρόνων της Ιστορίας αποκαλύπτει πολλά γεγονότα που μας κάνουν να αναρωτιόμαστε αν μπορεί να συνδέονται με την ατζέντα της Επιτροπής των 300. Αυτά τα γεγονότα περιλαμβάνουν:
α) την καθιέρωση της Αμερικανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας Αποθεμάτων (FED) το 1917,
β) τη μεγάλη ύφεση του μεσοπολέμου και
γ) τις μεταρρυθμίσεις της νομισματικής πολιτικής του Bretton Woods που εφαρμόσθηκαν μετά τον Β΄ Π.Π. και οδήγησαν στην εδραίωση του Διεθνές Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και στην επέκταση της BIS (Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών).
Σήμερα είναι ορατά πολλά άλλα σημάδια της παρέμβασής τους. Γιατί η τέχνη και η επιδεξιότητά αυτής της Επιτροπής των 300 έχουν τις ρίζες τους πίσω, στις μέρες του εμπορίου του οπίου και της Εταιρίας Ανατολικών Ινδιών. Το εμπόριο του οπίου άνθιζε επί δεκαετίες και συνεχίζει μέχρι σήμερα με τη μορφή της ηρωήνης. Σχετίζεται με τη ροή εκατομμυρίων δολαρίων σε μετρητά και χρυσό από την Ινδία μέσω Κίνας, Χονγκ Κόνγκ και, ακολούθως, στην υπόλοιπη υφήλιο.
Σύμφωνα με τον Κόλεμαν, εκατομμύρια Κινέζων κούληδων (εθισμένων στο όπιο) δημιουργήθηκαν επίτηδες από την Βρετανική Εταιρία Ανατολικών Ινδιών, ώστε να εξασφαλίζεται σταθερή ζήτηση και ροή χρημάτων. Αυτό επίσης περιελάμβανε και σημαντικό εμπόριο ράβδων χρυσού μέσω του Χόνγκ Κόνγκ , αφού οι έμποροι του οπίου ζητούσαν συχνά πληρωμή σε χρυσό. Το εμπόριο οπίου έγινε τόσο επικερδές, που ο Οίκος των Ουίνδσορ στο Λονδίνο άρχισε να αξιώνει το δικό του μερίδιο από αυτό. Μέχρι και οι Κινέζοι κομμουνιστές υπό τον Μάο Τσε Τουνγκ δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στον πειρασμό των χρημάτων από το εμπόριο και τελικά ασχολήθηκαν με αυτό. Μέχρι σήμερα το εμπόριο συνεχίζεται.
Οι λεπτομέρειες που παραθέτει ο Κόλεμαν από την ατζέντα της Επιτροπής των 300 συνοψίζονται στους παρακάτω στόχους, οι οποίοι δείχνουν πραγματικά να επαληθεύονται με μαθηματική ακρίβεια μέχρι τις μέρες μας:
• Μία Παγκόσμια Κυβέρνηση, με μια Οικουμενική Εκκλησία και κοινό Νομισματικό Σύστημα υπό την δική τους εξουσία.
• Πλήρης καταστροφή κάθε εθνικής ταυτότητας και εθνικής υπερηφάνειας.
• Καταστροφή κάθε παραδοσιακής θρησκείας, ειδικά του Χριστιανισμού.
• Έλεγχος κάθε ατόμου μέσω του mind control, της τεχνολογίας και της διαφήμισης.
• Καταστολή της επιστημονικής ανάπτυξης (π.χ πειράματα για τη σύντηξη), εκτός από εκείνους τους τομείς που είναι επωφελείς για την Επιτροπή (π.χ. γενετική μηχανική).
• Εξασθένιση της ηθικής υπόστασης του Έθνους και εξαχρείωση των εργαζομένων με τη δημιουργία μαζικής ανεργίας. Οι εξαθλιωμένοι και απογοητευμένοι άνεργοι θα στραφούν εύκολα στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά.
• Δημιουργία αλλεπάληλων κρίσεων και ¨διαχείριση¨ των κρίσεων απο τους ίδιους, ώστε να μήν μπορούν οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο να αποφασίσουν για τη μοίρα τους. Αυτό θα οδηγήσει στη σύγχυση και εξαχρείωση του πληθυσμού, έτσι ώστε, μη μπορώντας να αισθανθεί κύριος του εαυτού του, να οδηγείται σε μαζικό επίπεδο στην απάθεια.
• Εξαγωγή ιδεών περί ¨θρησκευτικής ελευθερίας¨ σε ολόκληρο τον κόσμο, ώστε να διαλυθούν όλες οι υπάρχουσε εκκλησίες και να δημιουργηθεί μια πολιτισμική συγκρητική σούπα.
• Εισαγωγή καινοφανών λατρειών (σεκτών) και προώθησή τους μέσα απο την υπονόμευση των μεγάλων ιστορικών θρησκειών.
• Πρόκληση πλήρους κατάρρευσης των εθνικών οικονομιών, με αποτέλεσμα τη δημιουργία απόλυτου πολιτικού χάους πρίν απο την εγκαθίδρυση της παγκόσμιας δικτατορίας.
• Άσκηση ελέγχου σε κάθε εξωτερική και εσωτερική πολιτική των ΗΠΑ, ώστε να είναι οι ουσιαστικοί πλανητάρχες.
• Πλήρης υποστήριξη υπερεθνικών θεσμών, όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το Παγκόσμιο Δικαστήριο και, όσο είναι δυνατόν, μείωση της επιρροής των κρατικών και εθνικών θεσμών μέσω της απορρύθμισης τους ή της υπαγωγής τους στον ΟΗΕ.
• Διάβρωση και υπονόμευση όλων των κυβερνήσεων, με στόχο την εκ των έσω καταστροφή της εθνικής ακεραιότητας των κρατών που εκπροσωπούν.
• Οργάνωση ενός παγκόσμιου τρομοκρατικού ¨φαντάσματος¨ (όπως συμβαίνει σήμερα, μετά τις 11/9).
• Πλήρης έλεγχος της εκπαίδευσης στην Αμερική και στην Ευρώπη, ώστε να προωθηθούν ¨εξ απαλών ονύχων¨ αυτές οι ιδέες. (Ρεπούση παλιότερα, Δραγώνα τώρα.!!!!)
Ιδρύματα άσκησης Παγκοσμίου Ελέγχου
ImageΟι «Ολύμιοι» διαθέτουν παρακλάδια σε όλο τον κόσμο και μια σημαντική γραφειοκρατία που αποτελείται από εκατοντάδες think tanks και μετωπικές οργανώσεις που διευθύνουν ολόκληρη την γκάμα των πολυεθνικών επιχειρήσεων και επηρεάζουν τους ηγέτες πολλών κυβερνήσεων. Στα μέλη της, που μπορεί να είναι και μέλη του ΝΑΤΟ ή της Λέσχης της Ρώμης κ.ά., μεταξύ άλλων, περιλαμβάνοντο......κατά καιρούς ο David Rockefeller της Chase Manhattan Bank, ο Gabriel Hague της σημαντικής Manufactures Hanover Trust and Finance Corporation, ο Milton Katz του ιδρύματος Ford, ο Βίλλυ Μπραντ, παλαιός ηγέτης της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και μέλος της Στρογγυλής Τράπεζας, ο Russel Train, Αμερικανός πρόεδρος της Λέσχης της Ρώμης και του World Wildlife Foundation του πρίγκηπα Φιλίππου (το γνωστό WWF), η Elizabeth Midgely, παραγωγός προγραμμάτων του CBS, ο Άβερελ Χάρριμαν, εξέχων μέλος της υπερεθνικής ελίτ, ο Thomas L. Hughes του Carnegie Endowmwnt Fund, και ο Dennis Meadows και ο Jay Forrestor του περίφημου Τεχνολογικού Ινστιτούτου του ΜΙΤ.
Το 1920 και 1921 η Επιτροπή πρόσθεσε στον ιστό της το Βασιλικό Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων (RIIA) στη Μ. Βρετανία και το Συμβούλιο Εξωτερικών υποθέσεων (CFR) στις ΗΠΑ. Το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων στη Νέα Υόρκη δημιούργησε το δικό του «υποδίκτυο» μέσα στις ΗΠΑ, το οποίο διασυνδέει τα αμερικανικά υπουργεία , το Κογκρέσο, ιδιοκτήτες ΜΜΕ, εκδότες, δημοσιογράφους, Ιδρύματα (όπως το ίδρυμα Ροκφέλλερ), πανεπιστήμια, επιστήμονες, πρέσβεις, στρατιωτικούς, ιστορικούς, τραπεζίτες και επιχειρηματίες. Κάθε μεγάλη χώρα έχει ένα τέτοιο δίκτυο, το οποίο ακολουθεί το Σχέδιο που υπαγορέυεται από τα παγκόσμια κέντρα συντονισμού, του Λονδίνου, της Γαλλίας και, κυρίως της Ελβετίας.
Αυτές οι αλληλένδετες ομάδες αριθμούν ανάμεσά τους τούς κορυφαίους στον τραπεζικό, επιχειρηματικό, δημοσιογραφικό, στρατιωτικό, κατασκοπευτικό, εκπαιδευτικό και πολιτικό τομέα.
Το κεντρικό τραπεζικό δίκτυο συνδέεται άμεσα με τους υπερεθνικούς «Olympians». Ένας αριθμός διοικητών της Τράπεζας της Αγγλίας, όπως ο σερ Γκόρντον Ρίτσαρντσον, ήταν μέλη της Μπίλντερμπεργκ και το ίδιο ισχύει για άλλες κεντρικές τράπεζες, όπως η αμερικανική FED,η οποία ελέγχει την οικονομία των ΗΠΑ.
Ο Άλαν Γκρίνσπαν, ο περιβόητος διοικητής της FED, μέλος και αυτός του ίδιου ιστού, με τις εκάστοτε δηλώσεις του ανεβοκατέβαζε τις διεθνείς χρηματαγορές κατά το δοκούν, εξυπηρετώντας τους στόχους της ελίτ. Η ουσία ήταν ό,τι είτε με ¨τυφλοπόντικες¨ όπως ο Γκρίνσπαν είτε με ¨ρέμπελους¨ (όροι του ερευνητή και συγγραφέα David Icke), οι μεγάλοι παίκτες όπως Ρότσιλντ και Ροκφέλλερ ελέγχουν την παγκόσμια οικονομία.
Ο Σόρος, πχ. έβγαζε δισεκατομμύρια το 1992 κερδοσκοπώντας εις βάρος της αγγλικής λίρας, ενώ υπουργός Οικονομικών στο Λονδίνο ήταν ο Νόρμαν Λαμόντ της Λέσχης Μπίλντερμπερκ. Τα ίδια έκανε και στη Σουηδία επί πρωθυπουργίας Κάρλ Μπιλτ, άλλου μέλους της λέσχης, ωθώντας την είσοδο της χώρας στην Ευρωπαική Ένωση, γεγονός για το οποίο έχουν μετανιώσει πικρά οι Σουηδοί (και δεν είναι οι μόνοι...).