μικρόψυχη 1



μερος πρωτο
Λοιπόν από που να αρχίσω και από που να τελειώσω για μένα.  ..θα προσπαθήσω να είμαι όσο μπορώ πιο διαφωτιστικός αν και δεν είμαι συνηθισμένος να γραφώ...
 Παιδί χωρισμένων γονιών πέρασα πολύ άσχημα παιδικά χρόνια δεν υπήρχε αυτό που λένε η παιδική στοργή αγάπη  και έναν αδελφό μεγαλύτερος το μονό που ήξερε είναι να κτυπάει και να βρίζει .. Φυσικό θα μου πεις αφού είχε 


αναλάβει τον ρολό του πατερά μονό που το είχε παρακάνει ,διότι δεν γίνεται να μιλάς έτσι και να βρίζεις να κτυπάς συνεχεία ένα μικρό παιδί να τα κλείνεις μεσα να μην βγουν έξω να χαρούν τον ήλιο να παίξουν σαν μικρά παιδιά να πιάσουν το χώμα  τα φύλλα από τα δέντρα να γνωρίσουν τον κόσμο,, Το μονό που μου έχει μείνει από εκείνα τα χρόνια είναι η κάκια και αλαζονεία κάποιον να επιβληθούν, δεν έχω κάτι καλό από τα παιδικά μου χρόνια, μια μανά που ηταν λαϊκή γυναίκα χωρίς ειδικότερες γνώσεις ,χωρίς να δώσει αυτό που ήθελε κάθε μικρό παΐδι μια στοργική


 αγκαλιά, έβριζε συνεχώς και με το παραμικρό. Μεσα σε ένα περιβάλλον τέτοιο μεγάλωσα απουσίας αγάπης ,για μένα δεν ήξερα τι σημαίνει αυτη η λέξη δεν υπήρχε, σε ένα περιβάλλον τόσο εχθρικό  μεσα σε καταστάσεις που θυμίζουν μεσαίωνα,  το μονό που κατηγορώ σε αυτη ηταν οτι δεν ήξερε να μεγαλώσει παιδιά ,δεν θα αναφερθώ στα αλλά 2 αδέλφια δεν έχει νόημα απλά μονό στον μεγάλο που θα αναφερθώ και πιο κάτω, τα χρόνια περνούσαν και εγώ με τα μικρά μάτια μου τότε έβλεπα τον κόσμο τόσο απάνθρωπο , δεν ηταν οτι δεν είχαμε να φάμε δεν ηταν οτι δεν μας πρόσεχαν μονό έτσι μπορώ να το πω όσο μπορεί κάνεις να το πει πρόσεχαν! Είναι οτι δεν ένιωσα ποτέ αυτό που λένε αγάπη, μονό ξύλο και κάκια για ένα μικρό παιδί δεν είναι οτι γινόταν


 κάτι έτσι απλά είχαν μάθει, έτσι μεγάλωσα και ήρθε ο καιρός να πάω σχολειό λοιπόν μπορώ να πω οτι ηταν και ένα είδος να φύγεις από το σπιτι ,σαν απόδραση από ένα σπιτι που η λέξη αγάπη και στοργή δεν υπήρχε, μια διέξοδος αλλά αυτό δεν ηταν για πολύ μέχρι το μεσημέρι .θυμάμαι τον εαυτό μου τότε κοιτούσα τα αυτοκίνητα στον δρόμο που έφευγαν μακριά και ήθελα να φύγω μακριά και εγώ , να σταματήσει ένα αυτοκίνητο να μπω μεσα και να φύγω απ΄το κακό περιβάλλον που υπήρχε .άλλες φόρες κοιτούσα τον ουρανό και ονειρευόμουν οτι πετώ στα σύννεφα μου άρεσε πάντα ο ουρανός με τα λίγα σύννεφα της άνοιξης  να χρωματίζουν το μπλε του ουρανού με λευκά 


και γκρίζα χρώματα. Της υπεροχές αντανακλάσεις του ήλιου, ποσό θα ήθελα να πετούσα με ένα αεροπλάνο εκεί ψηλά να νιώθω ελεύθερος και να μην υπάρχει κάτι κακό  υπέροχη αισθητή να πετάς στα σύννεφα έτσι ένιωθα και εβλεπα με τα μικρά μάτια μου. .φανταζόμουν πως θα ηταν ο κόσμος από ψηλά  Περιληπτικά έτσι ηταν τα παιδικά μου χρόνια σαν παιδί άσχημα αρκετά αυτά μου είχαν μείνει από εκείνα τα χρόνια


ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ  Don't Copy That 
απαγορεύεται η οποια αναδημοσίευση του παρόν κειμένου  χωρίς αναφορά πηγής και ενεργο λινκ 


Protected by CopyrightSpot