θάψιμο και συμπεριφορες που δεν αρμόζουν σε άνθρωπο

η σχέση περιλαμβάνει συμπάθειες και αντιπάθειες, εκτίμηση και περιφρόνηση, θαυμασμό και φθόνο, και όλα αυτά όχι σταθερά, αλλά ευκόλως και διαρκώς εναλλασσόμενα. Με μερικούς
ανθρώπους, οι σχέσεις μας είναι χρόνια κακές ή διαταραγμένες. Άλλοτε θαυμάζουμε κάποιον και την άλλη χάνουμε πάσα ιδέα. Ερωτευόμαστε με πάθος, και με το ίδιο πάθος μισούμε μετά από καιρό τον άνθρωπο που πρώτα λατρεύαμε. Έτσι, μέσα σε αυτές τις εναλλαγές των σχέσεων, συμβαίνει να κακολογήσουμε, όπως πολλές φορές πλέκουμε και ενθουσιώδη εγκώμια για κάποιον. Σε παλιές και καινούργιες παρέες, σε «πηγαδάκια» στο γραφείο, μεταξύ κολλητών και μεταξύ συζύγων, μία από τις αγαπημένες ασχολίες είναι το «θάψιμο» ή, πιο ήπια, η «κοινωνική
κριτική». Όπως σε όλα, βέβαια, υπάρχουν φανατικοί του είδους, αλλά και λιγότερο παθιασμένοι και αδιάφοροι. Το «θάψιμο» είναι, πάντως, μια συμπεριφορά στην οποία είναι δύσκολο να αντισταθεί κανείς όταν βρεθεί στην ανάλογη συντροφιά. Τι είναι, λοιπόν, αυτό που μας κάνει επιρρεπείς;




ΜΑΡΤΥΡΙΑ


«Με το “θάψιμο” κάλυπτα τις ανασφάλειές μου»
«Μεγάλωσα σ’ ένα περιβάλλον αρκετά “τοξικό”, κυρίως γιατί η μητέρα μου ήταν ένας άνθρωπος που από τη μια έμοιαζε να έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό της, ενώ ταυτόχρονα δεν είχε ενδιαφέροντα - πρέπει μάλλον να θεωρούσε τον εαυτό της βαρετό και να αισθανόταν μειονεκτικά απέναντι σε άλλες γυναίκες.
Έτσι, όποτε έβρισκε ευκαιρία, ξεσπάθωνε, “θάβοντας” με πολλή εμπάθεια όποιον δεν πολυχώνευε. Κάπου απέκτησα κι εγώ αυτή τη συνήθεια. Είχα, όμως, την τύχη να παντρευτώ έναν ευθύ άνθρωπο, ο οποίος, με πολύ τρυφερό τρόπο, μου επισήμανε τι έκανα και με βοήθησε να το αντιληφθώ. Το επεξεργάστηκα πολύ, για ένα διάστημα πήγαινα και σε ψυχολόγο, και κατάλαβα πόσο λίγη αυτοπεποίθηση είχα, πόσο κομπλεξικά αισθανόμουν με κάποια πράγματα και πόσο το “θάψιμο” με βοηθούσε να καλύπτω τις ανασφάλειες μου. Τώρα πια το καταπολεμώ, κάνοντας ταυτόχρονα προσπάθειες να αποδεχτώ τον εαυτό μου και να τον κάνω καλύτερο.
Ομολογώ, πάντως, ότι χωρίς την παρέμβαση του άνδρα μου δεν θα είχε γίνει ίσως ποτέ αυτό...», λέει η Χρύσα, μια εκπαιδευτικός 48 ετών, καταδεικνύοντας και τον πολύ σημαντικό ρόλο που μπορούν να παίξουν οι άλλοι στη βελτίωση αυτής της καταστροφικής συμπεριφοράς.


Η στάση ενός ανθρώπου που αγαπάμε κι εμπιστευόμαστε μπορεί να είναι ευεργετική στο να αντιληφθούμε και να παραδεχτούμε πώς και γιατί καταφεύγουμε στο «θάψιμο». Προσοχή, όμως! Χρειάζεται ιδιαίτερη ευαισθησία και υπομονή, γιατί συνήθως αυτός που «θάβει» θα παραδεχτεί
δύσκολα ό,τι τον κάνει να φαίνεται «κακός».


Το «φτυάρι» που γίνεται... μπούμερανγκ
Το «θάψιμο» δεν είναι αποκλειστικό «προνόμιο» ορισμένων προβληματικών ατόμων. Αν και υπάρχουν κάποιοι που είναι πιο εμπαθείς και «θάβουν» πολύ και απροκάλυπτα, εντούτοις οι περισσότεροι έχουμε την τάση αυτή, που συνήθως στρέφεται προς πολύ συγκεκριμένους ανθρώπους. Αν το ερευνήσουμε, θα διαπιστώσουμε ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν έγιναν «εχθροί» μας τυχαία, αλλά πολύ συχνά πρόκειται για πρόσωπα που με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο μάς απογοήτευσαν ή μας πλήγωσαν Παλιοί φίλοι που νιώθουμε ότι μας πρόδωσαν, συγγενείς που πιστεύουμε ότι μας εκμεταλλεύτηκαν, συνάδελφοι που θεωρούμε ότι μας αδίκησαν, αποτελούν συνήθη στόχο πικρόχολων σχολίων.
Επειδή, όμως, αυτή η υποβόσκουσα αξίζει τον κόπο να αναλογιστούμε τι μας κάνει να νιώθουμε έτσι, και να βρούμε έναν πιο δημιουργικό τρόπο σε αυτα τα χρονιά αυτο εχει γινει μοδα πια οποιος δεν ειναι μαζι μας ειναι εχθρος  αυτόματα η δεν εχουμε όφελος εχει χαθεί καθε ενοια ανθρωπιάς και οι περισσότεροι συμπεριφέρονται σαν ζωα 



Γοργόνα ή φάλαινα media καθορίζουν τα παντα



Η πιο ολοκληρωμένη ανάλυση
Έξω από ένα γυμναστήριο σε μια μεγάλη πόλη της Γαλλίας, τοποθετήθηκε μια μεγάλη αφίσα με μια νέα, όμορφη, ημίγυμνη και αδύνατη νεαρά με την παρακάτω λεζάντα:

«ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΟΡΓΟΝΑ Ή ΦΑΛΑΙΝΑ;»

Μια κυρία μέσης ηλικίας που δεν είχε παρόμοια φυσικά χαρακτηριστικά με την νεαρή στην αφίσα, απάντησε στη αφίσα του γυμναστηρίου, γραπτώς και δημοσίως με δική της αφίσα λέγοντας τα εξής:

Οι Φάλαινες περιτριγυρίζονται από φίλους (δελφίνια, ιππόκαμπους, θαλάσσιους ελέφαντες, και περίεργους ανθρώπους). Έχουν ενεργή σεξουαλική ζωή, μένουν έγκυοι, και γεννάνε αξιολάτρευτα φαλαινάκια. Περνάνε ωραία παρέα με τα δελφίνια τρώγοντας σαρδέλες και γαρίδες και παίζοντας στις θάλασσες, ταξιδεύοντας σε εξωτικά μέρη όπως την Παταγονία, τα στενά του Bering και τους κοραλλιογενείς υφάλους της Πολυνησίας. Οι Φάλαινες τραγουδούν θαυμάσια, όλη μέρα, και έχουν ηχογραφήσει και CD. Ζούνε ελεύθερα, χωρίς ουσιαστικούς εχθρούς εκτός από τον άνθρωπο, και είναι αγαπητές, σεβαστές και υπό την προστασία πολλών οργανώσεων.

Οι Γοργόνες δεν υπάρχουν! Και εάν υπήρχαν θα κάνανε ουρές έξω από τα γραφεία των ψυχαναλυτών πάσχοντας από κρίση ταυτότητας. Τι είμαι Ψάρι ή Άνθρωπός;
Οι γοργόνες δεν μπορούν να κάνουν σεξ διότι όπως υποστηρίζει η μυθολογία, πεθαίνει όποιος άνδρας τις πλησιάσει και κυρίως μάλλον τους λείπει ο κατάλληλος «εξοπλισμός» για σεξ (με ουρά ψαριού που διαθέτουν κάτω από την μέση). Χωρίς σεξ... ούτε παιδιά μπορούν να κάνουν και ποίος θα ήθελε να κάνει παρέα με μια κοπέλα που βρόμαγε ψαρίλα;

Με βάση τα παραπάνω η επιλογή μου είναι ξεκάθαρη!!!!

ΝΑΙ !!!!!!!!! ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΦΑΛΑΙΝΑ!!!

Υ.Σ. Είμαστε σε μια εποχή που τα media καθορίζουν το «ωραίο». Μόνο οι αδύνατοι είναι ωραίοι.. Αλλά εγώ προτιμώ να απολαμβάνω παγωτό με τα παιδιά μου, ένα καλό δείπνο με τον συνομήλικο σύντροφό μου και καφέ με τις συνομήλικες φίλες μου. Όπως περνούν τα χρόνια κερδίζουμε αργά, αργά βάρος, κυρίως διότι μαζεύουμε τόσες πληροφορίες και γεμίζει το κεφάλι μας σοφία. Όταν δεν χωράει άλλη σοφία το κεφάλι μας, διανέμεται φαίνεται η αποθηκευμένη γνώση στο υπόλοιπο σώμα σας. ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΡΒΑΡΕΣ, Είμαστε υπερβολικά καλλιεργημένες, μορφωμένες, χαριτωμένες και χαρούμενες...
Από σήμερα, όταν θα βλέπω τον κώλο μου στον καθρέφτη, θα σκέφτομαι: «Πω, Πω τι έξυπνη που είμαι!!!!!» πηγη

Προσοχή στα καλλυντικά των πολυεθνικων!!


Ένα θέμα το οποίο έχει εγείρει ερωτήματα και έχει αποτελέσει αντικείμενο έρευνας για επιστημονικές κοινότητες ανά τον κόσμο αλλά δεν έχει συζητηθεί στην Ελλάδα όσο θα έπρεπε, ούτε καν για ενημερωτικά, είναι αυτό των λεγόμενων Parabens.

Τα Parabens - methylparaben, ethylparaben, propylparaben, butylparaben, isobutylparaben, isopropylparaben και benzylparaben – είναι μια ομάδα αλκυλεστέρων π-υδροξυβενζοϊκού οξέος τα οποία χρησιμοποιούνται ευρύτατα στην παγκόσμια βιομηχανία ως συστατικά σαμπουάν, κρεμών μαλλιών, προσώπου και σώματος, αντηλιακών λαδιών, οδοντοκρεμών, ανδρικών τζελ ξυρίσματος, προϊόντων μακιγιάζ και φυσικά αποσμητικών. Μια ματιά στα συστατικά των δοχείων αυτών των προϊόντων αρκεί για να το διαπιστώσετε. Η βασική τους ιδιότητα είναι ότι αποτελούν ισχυρό συντηρητικό, καθώς είναι αντιμικροβιακά, αντιβακτηριδιακά και αντιμυκητιακά.

Στη φύση απαντάται μόνο το methylparaben και σε απειροελάχιστες ποσότητες, στα μούρα.

Το ζήτημα για το οποίο τα parabens έχουν βρεθεί στο στόχαστρο, είναι ότι σε πρόσφατες πειραματικές ..
μελέτες Πανεπιστημίων της Αγγλίας και των Η.Π.Α., με χαρακτηριστική αυτή του Northwestern University του Illinois, αυτά τα χημικά συσχετίζονται εμμέσως με τον καρκίνο του μαστού. Συγκεκριμένα, εντός των καρκινικών όγκων που αφαιρέθηκαν από τις ασθενείς, ανιχνεύτηκαν μικρές αλλά αξιοσημείωτες ποσότητες συσσωρευμένων parabens! Ο προβληματισμός μάλιστα δείχνει βάσιμος καθώς πάνω από το 60% των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού εμφανίζεται στο 1/5 του μαστού που βρίσκεται δίπλα στη γυναικεία μασχάλη, κάτι που «ενοχοποιεί» τα αποσμητικά και αντι-ιδρωτικά που περιέχουν – λόγω του σκοπού τους - μεγαλύτερη ποσότητα parabens σε σχέση με άλλα εμπορικά είδη. Τα parabens λοιπόν από βιολογική άποψη απορροφούνται από το δέρμα και διαχέονται στους εσωτερικούς ιστούς, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για το ΤΙ καταλήγει στο εσωτερικό των οργάνων μας...

Περαιτέρω μελέτη ερευνητών στις Η.Π.Α. μάλιστα έδειξε ότι σε ζώα η έκθεση σε parabens επηρέασε αρνητικά την ικανότητα αναπαραγωγής.
Το επίσημο και τυπικό συμπέρασμα των περισσότερων από αυτές τις έρευνες ήταν ότι δεν υπάρχει απτή απόδειξη σύνδεσης των paraben με καρκίνο, αλλά μόνο ένδειξη, και έτσι διατυπώνεται στα επιστημονικά «papers». Ωστόσο υπάρχουν και επιστήμονες όπως ο ανοσιολόγος Kris McGrath ο οποίος επιμένει ότι «υπάρχει μια ισχυρή σχέση μεταξύ των συνηθειών υγιεινής της μασχάλης και του καρκίνου του μαστού».

Αξίζει να σημειωθεί ότι σχεδόν όλες οι πολύ γνωστές πολυεθνικές εταιρείες καλλωπιστικών γυναικείων προϊόντων δεν έχουν πτοηθεί από τις παραπάνω επιστημονικές ανησυχίες και εξακολουθούν να παράγουν είδη γεμάτα με το αμφιλεγόμενο αυτό πρόσθετο, κι αυτό διότι πρόκειται για εξαιρετικά φθηνό συστατικό. Ομοίως πράττει και πολύ γνωστή γερμανική αλυσίδα super-market η οποία έχει «φυτρώσει» σε κάθε γειτονιά και φροντίζει να «προικίζει» όλα τα καθαριστικά και καλλυντικά είδη της ακόμη και με 4 διαφορετικά paraben! Χωρίς να υπάρχει διάθεση κινδυνολογίας από τη συντάκτρια και δεδομένου ότι οι διαχειριστές όλων των πολυεθνικών έχουν αποδείξει ότι δεν τρέφουν καμία εκτίμηση για το ανθρώπινο είδος, μήπως θα έπρεπε όλα τα παραπάνω να προβληματίσουν έναν μέσο νου;

Αρκετές ελληνικών συμφερόντων εταιρείες καλλυντικών πάντως έχουν ήδη αποκλείσει 100% από τα συστατικά τους το εν λόγω πρόσθετο.

Προτείνεται, επομένως, σύντομη έρευνα κατά την αγορά στα συστατικά οποιουδήποτε προϊόντος επιτρέπουμε να αγγίξει το σώμα μας. Δεν θέτουμε την πολύτιμη Yγεία μας σε καμία απολύτως τοξική ουσία επειδή έτσι θέλησαν για εμάς οι δολοφονικά φιλοχρήματοι ιδιοκτήτες των παγκόσμιων αλυσίδων.